Keratella tecta (Gosse, 1851)

Keratella tecta, çarkılı hayvanlar (Rotifera) şubesinin Brachionidae familyasına ait mikroskobik bir plankton türüdür. Uzun süre çok yaygın bir tür olan Keratella cochlearis'in bir biçimi olarak değerlendirilmiş, daha sonra pek çok araştırmacı tarafından ayrı bir tür olarak kabul edilmiştir. İki tür arasındaki ilişki bugün de taksonomik tartışmaların konusudur.

Türün en belirgin özelliği, lorika adı verilen sert kabuğun arka ucunda diken bulunmamasıdır. Lorikanın sırt yüzü, Keratella cinsine özgü olarak çıkıntılarla ayrılmış çokgen plakalardan oluşan mozaik bir desen taşır ve ön kenarda altı diken yer alır. Arka uç yuvarlak ve kapalıdır. Boyu yalnızca birkaç yüz mikrometreyi bulur; dolayısıyla ancak mikroskop altında ayırt edilebilir. Ayağı yoktur ve başındaki kirpikli taç organıyla suyun içinde yüzer.

Tür, taç organının oluşturduğu akıntıyla küçük algleri, bakterileri ve organik parçacıkları toplayarak beslenir. Çoğalması büyük ölçüde dişilerin döllenmeden yavru üretmesine, yani partenogeneze dayanır; bu sayede uygun dönemlerde populasyonu hızla artar. Keratella tecta özellikle besin maddelerince zengin, ötrofik göl ve göletlerde, çoğunlukla yaz aylarında bol bulunur. Bu nedenle su kalitesinin değerlendirildiği çalışmalarda besin zenginliğinin göstergelerinden biri olarak anılır.

Geniş bir yayılışa sahiptir ve dünyanın birçok bölgesindeki tatlı sularda kaydedilmiştir. Zooplanktonun bir parçası olarak alglerin tüketilmesinde ve balık larvaları ile küçük kabukluların beslenmesinde rol oynar.