Ichneumon sarcitorius (Linnaeus, 1758)

Ichneumon sarcitorius, parazitoit arılar ailesi olan Ichneumonidae içinde yer alan Ichneumoninae altailesine bağlı Ichneumon cinsinin bir türüdür. Tür ilk kez Linnaeus tarafından tanımlanmıştır. Türe özgü ayrıntılı tanı özellikleri uzman incelemesi gerektirir; bu nedenle aşağıda cinsin ve ailenin genel özellikleri esas alınmıştır.

Ailenin adını aldığı bu cins, yüzlerce türüyle oldukça kalabalıktır. Üyeleri orta boylu, genellikle siyah, kırmızımsı ya da sarı lekeli arılardır; birçok türün dişisinde antenlerin ortasında beyaz bir halka bulunur. Yumurta koyma borusu kısadır ve dışarıdan pek görülmez. Cins üyeleri kelebek ve güvelerin (Lepidoptera) iç parazitoitidir: dişi yumurtasını tırtıl ya da pupanın içine bırakır, ergin arı konağın pupasından çıkar. Pek çok türde döllenmiş dişiler kışı ergin olarak yosun, kabuk altı veya çürük odun içinde geçirir.

Ichneumonidae ailesi, zar kanatlılar (Hymenoptera) takımının en kalabalık ailelerinden biridir; dünyada 25.000'i aşkın tanımlanmış türü bulunur ve gerçek sayının çok daha yüksek olduğu düşünülür. Aile üyeleri genellikle ince yapılı, uzun antenli ve belirgin yumurta koyma borusuna sahip parazitoit arılardır. Kanatlarındaki damar düzeni, özellikle ön kanattaki küçük hücre (areolet) ve arka kanattaki damarlar, onları yakın akrabaları olan brakonit arılardan ayırmada kullanılır.

Parazitoit arılar doğadaki böcek topluluklarının dengelenmesinde önemli rol oynar. Ergin dişiler yumurtalarını başka böceklerin larva ya da pupalarının üzerine veya içine bırakır; gelişen larva konağını sonunda öldürür. Erginler ise çiçek nektarı, bal özü ve su ile beslenir. Bu nedenle aile üyeleri, ormancılık ve tarımdaki zararlı böceklere karşı doğal düşman olarak değerlidir. İnsanlar için genellikle zararsızdırlar; uzun yumurta koyma borusu ürkütücü görünse de çoğu tür sokma amacıyla kullanmaz.

Ichneumon sarcitorius, Palearktik bölgede, özellikle Avrupa ve çevresinde kaydedilmiş bir türdür. Parazitoit arıların büyük bölümü gibi yaşamı konak böceklerin bulunuşuna sıkı sıkıya bağlıdır; bu yüzden doğal bitki örtüsünün, ölü odunun ve zengin böcek topluluklarının korunduğu alanlar türün varlığını sürdürebilmesi için önemlidir.