Harpalus brevicornis (Germar, 1824)

Harpalus brevicornis, yer böcekleri (Carabidae) ailesinin Harpalus cinsine ait bir türdür. Tür adı Latincede “kısa boynuzlu” anlamına gelir ve görece kısa antenlerine gönderme yapar. Güneydoğu Avrupa'dan Orta Asya'ya uzanan bozkır kuşağıyla ilişkili türlerden biridir.

Harpalus, Harpalinae alt ailesinin Harpalini oymağına bağlı, dünya genelinde birkaç yüz türüyle yer böceklerinin en büyük cinslerinden biridir; türlerin büyük çoğunluğu Palearktik bölgede yayılış gösterir. Bu cinsin üyeleri genellikle orta boylu, kısa ve tıknaz yapılı, parlak siyah, kahverengi ya da metalik yeşil-bakır renkli böceklerdir. Kanat örtüleri belirgin uzunlamasına oluklar taşır, bacakları güçlü ve dikenlidir. Erkeklerde ön ayak segmentleri genişlemiştir. Türlerin ayrımı çoğunlukla göğüs kalkanının (pronotum) biçimi, noktalanma ve erkek üreme organı gibi ince özelliklere dayanır.

Harpalus türleri, yer böcekleri arasında bitkisel besinlere yönelmiş olmalarıyla dikkat çeker. Erginler ve larvalar başta otsu bitkilerin tohumları olmak üzere tohumla beslenir; fırsat buldukça küçük böcekleri ve hayvan artıklarını da tüketirler. Larvalar toprakta kazdıkları tünellere tohum taşıyıp depolayabilir. Erginler çoğunlukla gece etkindir, gündüzleri taş altlarında, toprak çatlaklarında ve bitki diplerinde saklanır; birçok tür ışığa gelir.

Cinsin üyeleri genellikle açık ve kuru ortamları tercih eder: bozkırlar, çayırlar, nadas alanları, tarlalar ve yol kenarları tipik yaşam alanlarıdır. Yabancı ot tohumlarını tüketmeleri nedeniyle tarım alanlarında genellikle yararlı sayılırlar. İnsanlar için tehlikeli değildirler. Anadolu, bozkır ve Akdeniz ikliminin buluştuğu konumuyla bu cinsin çeşitliliği açısından zengin bir bölgedir. Bozkır ve çayır alanlarının tarıma açılması ile yoğun tarım ilacı kullanımı, bu tohum yiyen böceklerin yerel popülasyonlarını olumsuz etkileyebilen başlıca etkenlerdir.