Handianus procerus (Herrich-schaeffer, 1835)

Handianus procerus, yarım kanatlılar (Hemiptera) takımının yaprak pireleri familyasına (Cicadellidae) ait küçük bir böcek türüdür. Tür ilk kez Herrich-schaeffer, 1835 tarafından tanımlanmıştır.

Tür, yaprak pirelerinin en kalabalık grubu olan Deltocephalinae alt familyasına aittir. Bu alt familyanın üyeleri genellikle 3–7 mm boyunda, kama biçimli, çoğunlukla kahverengi, gri ya da sarımsı tonlarda ve çoğu zaman ince çizgi veya beneklerle desenli böceklerdir. Başın ön kenarı çoğunlukla açılı ya da yuvarlaktır. Bu grubun türlerinin büyük kısmı otsu bitkilerin, özellikle buğdaygillerin ve sazların iletim demetlerinden bitki özsuyu emerek beslenir. Türlerin kesin ayrımı çoğunlukla erkek eşey organlarının mikroskop altında incelenmesiyle yapılır; dış görünüş tek başına yeterli olmayabilir.

Yaprak pireleri (Cicadellidae), Hemiptera takımının Auchenorrhyncha alt takımında yer alır ve dünyada yaklaşık yirmi bin türüyle böceklerin en kalabalık familyalarından biridir. Bu böceklerin ağız parçaları delici-emici yapıdadır; bitki dokusuna batırdıkları hortumla özsu emerler. Arka bacakları sıçramaya uyarlanmıştır ve tehlike anında hızla sıçrayarak ya da uçarak kaçarlar. Erkekler, bitki gövdesi aracılığıyla iletilen ve insan kulağının duyamadığı titreşim sinyalleriyle dişilerle iletişim kurar.

Yaşam döngüsü eksik başkalaşım şeklindedir: dişiler yumurtalarını yumurta koyma borusuyla bitki dokusunun içine bırakır, yumurtadan çıkan nimfler kanatsız olmaları dışında erginlere benzer ve birkaç gömlek değiştirerek ergin olur. Ilıman bölgelerde türlerin çoğu yılda bir ya da iki döl verir ve kışı yumurta veya ergin evresinde geçirir. Yaprak pireleri örümcekler, yırtıcı böcekler, kuşlar ve asalak arılar için önemli bir besin kaynağıdır; bu yönüyle otsu ekosistemlerin besin ağında önemli bir yer tutarlar.

Tür Palearktik bölgede yayılış gösteren yaprak pireleri arasında yer alır, ancak ayrıntılı yayılışı ve yaşam alanı tercihleri yeterince bilinmemektedir. Familyanın bazı üyeleri bitkilerde virüs ve fitoplazma gibi hastalık etkenlerini taşıyabildikleri için tarımsal açıdan önem taşır; ancak türlerin büyük çoğunluğu doğal bitki örtüsünde yaşar ve ekonomik açıdan zararsızdır. İnsanlar için herhangi bir tehlike oluşturmazlar; sokmaz ve zehirli değildirler.