Graphopsocus cruciatus (Linnaeus, 1768)

Graphopsocus cruciatus, Stenopsocidae ailesine ait, Avrupa'nın en yaygın ve kolay tanınan ağaç bitlerinden biridir. Linnaeus tarafından 1768'de tanımlanmıştır. Erginler yaklaşık 2–3 milimetre boyundadır; şeffaf ön kanatlarında kahverengi lekeler ve kanat ucuna doğru belirgin bir desen bulunur. Tür adı, kanatlar kapalıyken oluşan çapraz benzeri desene işaret eder.

Bu tür çoğunlukla yaprak döken ve iğne yapraklı ağaçların yapraklarının üst ve alt yüzlerinde yaşar; burada yaprak yüzeyindeki alg, mantar sporları ve polenleri kazıyarak beslenir. Yumurtalarını yaprak yüzeyine bırakıp üzerlerini ince bir ağ ile örter; nimfler ve erginler bu ince ağların altında küçük gruplar hâlinde görülebilir. Bahçelerde, parklarda ve orman kenarlarında sıkça bulunur. Stenopsocidae ailesi, dar ve uzun kanatlı, yaprak üzerinde yaşayan küçük ağaç bitlerini içerir.

Psocodea takımı, eskiden ayrı tutulan kitap bitleri ve ağaç bitleri (eski adıyla Psocoptera) ile parazit bitleri bir arada toplar. Serbest yaşayan türler küçük ve yumuşak gövdeli böceklerdir; başları iri, alınları çoğunlukla şişkin, antenleri uzun ve ipliksidir. Kanatlı türlerde ön kanatlar arka kanatlardan belirgin biçimde büyüktür ve dinlenirken gövdenin üzerinde çatı biçiminde tutulur. Ağız parçaları çiğneyici tiptedir ve yiyecekleri kazımaya uygun, çubuk biçimli özel bir maksilla parçası taşır.

Ağaç bitleri ağaç kabukları, yapraklar, dallar, kaya yüzeyleri ve kuru bitki artıkları üzerinde yaşar; algler, likenler, mantar hifleri ve sporları, polen ve çürümekte olan organik maddelerle beslenir. Yumurtalarını tek tek ya da küçük gruplar hâlinde bitki yüzeyine bırakır, çoğu zaman üzerlerini ince bir ağ ya da salgıyla örterler. Gelişimleri yarım başkalaşımlıdır: yumurtadan çıkan nimfler ergine benzer, birkaç gömlek değiştirerek büyür. Bazı türler ince ipek ağlar örerek koloni hâlinde yaşar. İnsana ya da bitkilere zarar vermezler; aksine ağaç yüzeylerindeki mikroorganizma topluluklarını tüketerek madde döngüsüne katkıda bulunurlar ve küçük yırtıcı eklembacaklılar için önemli bir besin kaynağıdır.