Exhyalanthrax autumnalis (Becker, 1916)

Exhyalanthrax autumnalis, çift kanatlılar (Diptera) takımının arı sinekleri (Bombyliidae) familyasına bağlı Exhyalanthrax cinsinden bir sinek türüdür. Tür bilim dünyasına Becker, 1916 tarafından tanıtılmıştır. Tür adı Latince 'sonbahara ait' anlamına gelir.

Exhyalanthrax cinsi, arı sineklerinin Anthracinae alt familyasına bağlı bir cinstir. Bu alt familyanın üyeleri, birçok Bombyliinae türünün aksine daha basık bir vücuda, kısa bir hortuma ve sıklıkla koyu renkli tüy ve pullara sahiptir. Exhyalanthrax türlerinin kanatları büyük ölçüde saydamdır; kanat tabanı ya da ön kenarı boyunca kısmi kararmalar bulunabilir. Türlerin kesin ayrımı çoğunlukla genital yapılar, kanat damarlanması ve tüy renklerindeki ince farklara dayandığından, tanımlama genellikle mikroskop altında inceleme gerektirir.

Arı sinekleri (Bombyliidae), dünya genelinde beş binden fazla türle çift kanatlılar (Diptera) takımının en büyük familyalarından biridir. Familyanın birçok üyesi havada bir noktada asılı kalarak süzülebilen, çok hızlı ve çevik uçuculardır. Ergin bireyler başlıca çiçek nektarı ve polen ile beslenir; bu nedenle pek çok bitkinin tozlaşmasına katkıda bulunurlar. Arılara benzer görünümleri onları yırtıcılara karşı korumaya yardımcı olur, ancak sokma ya da ısırma yetenekleri yoktur.

Familyanın en dikkat çekici özelliği larvalarının yaşam biçimidir. Arı sineği larvaları çoğunlukla parazitoittir: başka böceklerin larva ya da pupalarının üzerinde veya içinde gelişerek konaklarını sonunda öldürürler. Konaklar arasında yalnız yaşayan arılar ve yaban arıları, böcek larvaları ve çekirge yumurta paketleri sayılabilir. Dişiler yumurtalarını genellikle konağın yuvasına yakın yerlere ya da toprağa bırakır ve yumurtadan çıkan hareketli ilk evre larvalar konağı kendileri bulur. Kurak ve yarı kurak bölgelerde tür çeşitliliği en yüksek düzeye ulaşan familya, Anadolu'nun bozkır ve Akdeniz ekosistemlerinde de zengin bir faunaya sahiptir.

Cinsin üyeleri Eski Dünya'da, özellikle Afrika, Akdeniz havzası, Orta Doğu ve Orta Asya'nın sıcak, kurak ve yarı kurak bölgelerinde yayılış gösterir. Ergin bireyler güneşli, açık, kumlu ya da taşlı alanlarda, sıklıkla toprak yüzeyinde dinlenirken veya alçak uçuş yaparken görülür. Bu cinsin türleri insanlar için hiçbir tehlike oluşturmaz; aksine tozlaşmaya katkıları ve doğal denge içindeki rolleriyle ekosistemlerin değerli bileşenleridir.