Eulasia papaveris (Sturm, 1843)

Eulasia papaveris, kın kanatlılar (Coleoptera) takımının Glaphyridae familyasına ve Eulasia cinsine bağlı bir böcek türüdür. Türkçe yaygın bir adı yoktur. Doğu Akdeniz ve Batı Asya'nın açık, güneşli habitatlarına özgü bir türdür ve yakın akrabaları gibi ilkbahar ile yaz başında çiçekler üzerinde görülür.

Eulasia cinsinin üyeleri genellikle 7–15 mm boyunda, gövdesi uzunca ve sık tüylü böceklerdir. Kanat örtüleri çoğu türde kahverengi, sarımsı ya da siyahımsı renkte olup bazı türlerde açık ve koyu boyuna şeritler veya lekeler bulunur; başta, göğüste ve karın kısmında beyazımsı, sarı ya da siyah uzun kıllar dikkat çeker. Cins, Güneydoğu Avrupa'dan Anadolu, Kafkasya, Orta Doğu ve Orta Asya'ya kadar uzanan bölgede çok sayıda türle temsil edilir ve Anadolu bu cinsin önemli çeşitlilik merkezlerinden biri kabul edilir.

Glaphyridae, scarabeidlerle (Scarabaeoidea üst familyası) yakın akraba, çoğunlukla orta büyüklükte, sık ve uzun tüylerle örtülü böceklerden oluşan küçük bir familyadır. Familyanın üyeleri kıllı görünümleri, uzun bacakları ve hızlı uçuşlarıyla bal arılarını ya da yaban arılarını andırır; bu benzerliğin avcılara karşı koruyucu bir taklit olduğu düşünülür. Antenlerin uç kısmı, scarabeidlerdeki gibi yaprakçıklardan oluşan bir topuz yapar. Dünya genelinde birkaç cinse ayrılan yaklaşık iki yüz tür bilinir; en büyük çeşitlilik Akdeniz havzası, Orta Doğu ve Orta Asya'nın kurak ve yarı kurak bölgelerindedir.

Erginler ilkbahar ve yaz başında, güneşli ve sıcak saatlerde etkindir. Açık alanlarda, step ve çayırlarda, tarla kenarlarında hızla uçarak çiçekten çiçeğe konarlar; özellikle gelincik, papatyagiller ve diğer açık renkli çiçekleri ziyaret edip polen ve çiçek parçalarıyla beslenirler. Bu ziyaretler sırasında polen taşıyarak tozlaşmaya da katkı sağlayabilirler. Larvalar toprakta gelişir ve çürümekte olan bitki artıkları ile organik maddeyle beslenir; yaşam döngüleri genellikle bir yıl sürer ve kışı larva olarak toprak altında geçirirler.

Bu böcekler insanlar için zararsızdır; sokmaz, ısırmaz ve tarım bitkilerine kayda değer zarar vermez. Çiçek ziyaretçisi olarak açık alan ekosistemlerinin bir parçasıdır ve kuşlar, örümcekler ile diğer avcılar için besin kaynağı oluşturur. Türlerin çoğunun yayılışı dar olduğundan, doğal step ve çayır alanlarının tarım arazisine dönüştürülmesi ve aşırı otlatma, yerel popülasyonlar için başlıca tehdit olarak görülür. Benzer türler birbirine çok yakın göründüğünden kesin tanımlama çoğunlukla uzman incelemesi ve genital yapıların karşılaştırılmasını gerektirir.