Eucera proxima (Morawitz, 1875)

Eucera proxima, zar kanatlılar (Hymenoptera) takımının Apidae familyasına bağlı, uzun antenli arılar olarak bilinen Eucerini oyması içinde yer alan bir yabani arı türüdür. Tür ilk kez 19. yüzyılda Morawitz tarafından tanımlanmıştır.

Eucera cinsinin üyeleri orta irilikte, tıknaz yapılı ve yoğun tüylü arılardır. Cinsin en belirgin özelliği erkeklerin vücut uzunluğuna yaklaşan, hatta bazen onu aşan çok uzun antenleridir; bu nedenle bu arılara uzun antenli arılar denir. Dişilerin antenleri kısadır ve arka bacaklarında polen taşımaya yarayan yoğun, fırça benzeri tüyler bulunur. Karın halkalarında çoğu türde açık renkli tüy bantları göze çarpar.

Bu arılar yalnız yaşar; her dişi toprakta kendi yuvasını kazar, yuva tünelinin sonunda hücreler oluşturur ve her hücreye polen ile nektardan hazırladığı bir besin topağı bırakıp üzerine tek yumurta koyar. Larva bu besinle gelişir ve çoğunlukla yılda tek döl görülür. Erişkinler genellikle ilkbahar ve yaz başında uçar. Birçok tür baklagiller (Fabaceae) başta olmak üzere belirli bitki gruplarına yönelir; erkekler sabahları çiçekler çevresinde devriye uçuşları yapar ve geceyi çoğu zaman çiçeklerde ya da bitki saplarında geçirir. Bazı orkideler (Ophrys) erkek Eucera arılarını taklit ederek tozlaşmayı sağlar.

Bu tür Palearktik bölgede, özellikle Akdeniz havzası ile Orta Asya'ya uzanan sıcak ve kurak alanlarda yayılış gösteren cins üyelerinden biridir. Uzun antenli arılar yabani bitkilerin yanı sıra yonca, fiğ ve korunga gibi tarımsal öneme sahip baklagillerin de etkin tozlayıcıları arasındadır. Saldırgan değildirler; dişiler ancak elle tutulduğunda iğne batırabilir. Yaşam alanlarının tarım ve yapılaşma nedeniyle daralması yabani arı topluluklarını genel olarak tehdit etmektedir.