Eucera gaullei (Vachal, 1907)

Eucera gaullei, zar kanatlılar (Hymenoptera) takımının Apidae familyasına ait bir uzun antenli arı türüdür. Vachal tarafından 1907 yılında tanımlanmıştır.

Eucera cinsi, erkeklerinin vücut uzunluğuna yakın, son derece uzun antenleriyle tanınır; bu nedenle bu arılara uzun antenli arılar denir. Cinsin üyeleri orta boylu, yoğun tüylü, bal arısına benzer büyüklükte arılardır. Dişilerin antenleri normal uzunluktadır ve arka bacaklarında polen taşımaya yarayan yoğun kıllar bulunur.

Eucera türleri yalnız yaşayan arılardır ve koloni kurmazlar. Her dişi toprakta kendi yuvasını kazar, yuva hücrelerini polen ve nektar karışımıyla doldurur ve her hücreye bir yumurta bırakır. Larvalar bu besinle gelişir ve çoğunlukla ertesi ilkbahara kadar toprakta kalır. Pek çok tür baklagillerden (Fabaceae) polen toplar ve bu bitkilerin önemli tozlayıcılarıdır. Bazı türlerin erkekleri, arı salebi (Ophrys) orkidelerinin çiçekleri tarafından cinsel taklit yoluyla aldatılarak bu bitkilerin tozlaşmasını sağlar.

Cins, Palearktik bölgede, özellikle Akdeniz havzasında ve Orta Asya'da çok sayıda türle temsil edilir; dünyada yüzlerce tür bilinir. Türkiye bu cinsin tür çeşitliliği bakımından zengin ülkelerinden biridir. Bu arılar genellikle ilkbahar ve erken yaz aylarında uçar; açık çayırlarda, kurak otlaklarda ve çiçekli yamaçlarda görülür. Yaban arılarının genel olarak habitat kaybı ve tarım ilaçlarından olumsuz etkilendiği bilinmektedir.

Uzun antenli arılar, bal arısı ve bombus arılarıyla aynı familyada yer alır, ancak sosyal yaşam sürmezler ve iğneleri olsa da saldırgan değildirler; insanları nadiren sokarlar. Erkekler genellikle dişilerden birkaç gün önce ortaya çıkar ve çiçekler çevresinde devriye uçuşları yaparak dişileri bekler.