Eucera decipiens (Alfken, 1935)

Eucera decipiens, arılar (Apidae) familyasının uzun antenli arılar grubuna ait Eucera cinsinde yer alan bir türdür. Tür adı "aldatıcı" anlamına gelir ve yakın türlere olan güçlü benzerliğine gönderme yapar; bu nedenle kesin tanımı uzman incelemesi gerektirir.

Eucera cinsi, "uzun antenli arılar" olarak bilinen Eucerini oymağının en kalabalık gruplarından biridir. Orta boylu, sık ve genellikle kahverengimsi ya da gri tüylü bu arılarda erkekler, vücut uzunluklarına yaklaşan ya da onu aşan çok uzun antenleriyle hemen dikkat çeker; erkeklerin yüzünde (klipeusta) çoğunlukla sarı bir alan bulunur. Dişilerin antenleri ise kısadır ve arka bacaklarında polen taşımaya yarayan yoğun tüy fırçaları vardır. Türler Avrasya ve Afrika'da, özellikle Akdeniz havzası ve Orta Doğu'da büyük çeşitlilik gösterir.

Bu arılar yalnız yaşar; her dişi toprağa kazdığı kendi yuvasında yavrularını yetiştirir, ancak uygun alanlarda çok sayıda yuva bir arada bulunabilir. Yuvadaki hücreler polen ve nektar karışımıyla doldurulur ve her birine bir yumurta bırakılır. Erginler çoğunlukla ilkbahar ve yaz başında uçar; birçok tür baklagiller (Fabaceae) başta olmak üzere belirli bitki gruplarını tercih eder.

Uzun antenli arılar yabani baklagillerin ve diğer pek çok bitkinin önemli tozlayıcılarıdır. Bazı Eucera erkeklerinin, dişi arıyı taklit eden Ophrys cinsi orkidelerin çiçeklerini dişi sanarak ziyaret etmesi ve bu sırada polen taşıması iyi bilinen bir örnektir. İnsanlar için tehlikeli değildirler.

Apidae familyası, bal arısı, bombus arıları, marangoz arıları, uzun antenli arılar ve guguk arıları gibi birbirinden çok farklı yaşam biçimlerine sahip grupları bir araya getiren, dünyanın en büyük arı familyalarından biridir. Familyanın üyeleri yalnız yaşayan türlerden karmaşık koloniler kuran sosyal türlere kadar geniş bir çeşitlilik gösterir ve karasal ekosistemlerde tozlaşmanın temel taşlarından birini oluşturur.