Eclimus perspicillaris (Loew, 1844)

Eclimus perspicillaris, çift kanatlılar (Diptera) takımının arı sinekleri (Bombyliidae) familyasına bağlı Eclimus cinsinden bir sinek türüdür. Tür bilim dünyasına Loew, 1844 tarafından tanıtılmıştır.

Eclimus cinsi, arı sinekleri içinde ince ve uzun vücutlu, uzun bacaklı, ilk bakışta tipik tüylü arı sineklerinden oldukça farklı görünen türleri içeren küçük bir gruptur. Bu cinsin üyelerinin vücudu görece az tüylüdür, karın bölümü uzamıştır ve kanatlar genellikle saydamdır. Türlerin kesin ayrımı çoğunlukla genital yapılar, kanat damarlanması ve tüy renklerindeki ince farklara dayandığından, tanımlama genellikle mikroskop altında inceleme gerektirir.

Arı sinekleri (Bombyliidae), dünya genelinde beş binden fazla türle çift kanatlılar (Diptera) takımının en büyük familyalarından biridir. Familyanın birçok üyesi havada bir noktada asılı kalarak süzülebilen, çok hızlı ve çevik uçuculardır. Ergin bireyler başlıca çiçek nektarı ve polen ile beslenir; bu nedenle pek çok bitkinin tozlaşmasına katkıda bulunurlar. Arılara benzer görünümleri onları yırtıcılara karşı korumaya yardımcı olur, ancak sokma ya da ısırma yetenekleri yoktur.

Familyanın en dikkat çekici özelliği larvalarının yaşam biçimidir. Arı sineği larvaları çoğunlukla parazitoittir: başka böceklerin larva ya da pupalarının üzerinde veya içinde gelişerek konaklarını sonunda öldürürler. Konaklar arasında yalnız yaşayan arılar ve yaban arıları, böcek larvaları ve çekirge yumurta paketleri sayılabilir. Dişiler yumurtalarını genellikle konağın yuvasına yakın yerlere ya da toprağa bırakır ve yumurtadan çıkan hareketli ilk evre larvalar konağı kendileri bulur. Bu yaşam biçimi sayesinde arı sinekleri, başka böcek topluluklarının sayısını doğal yollarla düzenleyen önemli canlılardır; özellikle çekirge yumurtalarına saldıran türler tarımsal açıdan yararlı kabul edilir.

Cinsin üyeleri ağırlıklı olarak Akdeniz havzası ve çevresindeki sıcak bölgelerde yayılış gösterir. Ergin bireyler çoğunlukla yaz aylarında, çalılık, maki ve açık ormanlık alanların kenarlarında, bitkiler üzerinde ya da çiçek ziyareti sırasında görülür. Bu cinsin türleri insanlar için hiçbir tehlike oluşturmaz; aksine tozlaşmaya katkıları ve doğal denge içindeki rolleriyle ekosistemlerin değerli bileşenleridir.