Dorycera persica (Hennig, 1939)

Dorycera persica, sinekler (Diptera) takımının Ulidiidae ailesine ait bir sinek türüdür. Tür, Hennig tarafından 1939 yılında bilim dünyasına tanıtılmıştır. Latince “İran’a ait” anlamına gelen tür adı persica, türü cinsin diğer üyelerinden ayırmak için kullanılır. Türün ayrıntılı biyolojisi hakkında yayımlanmış bilgiler sınırlı olduğundan, aşağıdaki özellikler büyük ölçüde cinsin ve ailenin genel niteliklerini yansıtır.

Dorycera cinsi, “resimli kanatlı sinekler” olarak da anılan Ulidiidae (eski adıyla Otitidae) ailesine aittir. Bu ailenin üyeleri küçük ile orta boylu sineklerdir ve kanatlarında çoğu zaman koyu bantlar, lekeler ya da desenler bulunur. Ulidiidae, meyve sinekleri (Tephritidae) ile yakın akraba olan Tephritoidea üst ailesi içinde yer alır.

Dorycera cinsinin üyeleri özellikle uzamış antenleriyle dikkat çeker; antenin son bölümleri belirgin biçimde uzun ve öne doğru uzanır. Vücut genellikle sarımsı, kahverengimsi ya da kısmen parlak renklidir ve kanatlarda çoğunlukla lekeler görülür. Cins ağırlıklı olarak Akdeniz havzası, Orta Doğu ve Orta Asya’nın sıcak ve kurak bölgelerinde yayılış gösterir.

Ulidiidae ailesinin larvaları çoğunlukla çürümekte olan bitkisel maddelerde gelişir; bazı türler canlı bitki dokularında da beslenebilir. Erişkinler genellikle otsu bitkiler, çalılar ve çiçekler üzerinde görülür; birçok tür dinlenirken kanatlarını ritmik biçimde oynatır. Bu sinekler bitki artıklarının ayrışmasına katkıda bulunur ve kuşlar ile avcı böcekler için besin kaynağıdır. İnsanlar için tehlikeli değildirler.

Dorycera persica, Palearktik bölgede yayılış gösteren türler arasında yer alır. Türün tanımlanması uzmanlık gerektirir ve genellikle toplanmış örneklerin mikroskop altında incelenmesine dayanır; bu nedenle doğada fotoğraflardan kesin tür teşhisi çoğu zaman mümkün değildir.