Dorcadion karamanense (Özdikmen & Koçak, 2013)

Dorcadion karamanense, uzun antenli böcekler ailesi Cerambycidae içinde, Lamiinae alt ailesine bağlı Dorcadion cinsinin bir türüdür. Özdikmen & Koçak tarafından 2013 yılında bilimsel olarak tanımlanmıştır. Tür adı Karaman ilinden türetilmiştir ve Türk araştırmacılar tarafından tanımlanmış Anadolu Dorcadion türlerinden biridir. Bu cinsin üyeleri, ailenin büyük kısmından farklı olarak uçamayan ve yaşamını yerde geçiren böceklerdir; bu nedenle halk arasında zaman zaman "toprak teke böceği" olarak da anılırlar.

Bu cinsin üyeleri genellikle 1–2 cm boyunda, tıknaz ve oval gövdeli böceklerdir. Kanat örtüleri (elitra) birbirine kaynaşmış, arka kanatları ise körelmiştir; bu yüzden uçamazlar. Antenleri ailenin birçok üyesine göre kısadır ve çoğunlukla gövde uzunluğunu geçmez. Sırt yüzeyi siyah ya da kahverengi zemin üzerinde beyaz, gri veya sarımsı tüylerden oluşan boyuna şeritlerle süslüdür. Bu desen türler arasında, hatta aynı türün dişi ve erkekleri arasında belirgin farklılık gösterebilir; bu nedenle türlerin kesin ayrımı çoğu zaman uzman incelemesi gerektirir.

Cinsin üyeleri ağaçlık alanlardan çok açık arazileri tercih eder: step, kserofitik çayır, taşlık yamaç ve yüksek dağ çayırları başlıca yaşam alanlarıdır. Erginler kısa bir dönemde, çoğunlukla ilkbaharda ortaya çıkar ve çiftleşme bu dönemde gerçekleşir. Beslenme hem erginde hem larvada otsu bitkilere, özellikle buğdaygillere dayanır; larvalar toprak içinde köklerle beslenerek gelişimini tamamlar. Uçamadıkları için yayılma yetenekleri sınırlıdır ve bu durum, birbirinden yalıtılmış dağlarda ve platolarda çok sayıda yerel tür ile alt türün oluşmasına yol açmıştır.

Cins, Avrupa'nın güneyi ve doğusundan Orta Asya'ya kadar uzanan geniş bir alanda yayılış gösterir ve çok sayıda türü barındırır. Anadolu, coğrafi çeşitliliği ve birbirinden ayrık dağ sistemleri sayesinde cinsin en zengin olduğu bölgelerden biridir; burada birçok endemik tür ve alt tür bulunur. Bu böcekler zehirsizdir ve insanlara zarar vermez; tarımsal açıdan da genellikle önemli bir zararlı sayılmazlar. Dar yayılışlı populasyonlar ise habitat kaybı ve aşırı otlatma nedeniyle risk altında olabilir.