Dicaelotus morosator (Aubert, 1969)

Dicaelotus morosator, Ichneumonidae ailesine ait, Dicaelotus cinsinden küçük bir parazitoit arı türüdür. Tür 1969 yılında Aubert tarafından tanımlanmıştır. Cins, Ichneumoninae alt ailesinin Phaeogenini oymağı içinde yer alır ve türleri Palearktik bölgede yayılış gösterir.

Ichneumonidae, dünyada yirmi beş binden fazla tanımlanmış türüyle hayvanlar âleminin en kalabalık ailelerinden biridir. Bu ailenin üyeleri, başka böceklerin, özellikle kelebek ve güve tırtıllarının, testereli arı larvalarının, böcek pupalarının ya da örümceklerin üzerinde veya içinde gelişen parazitoit arılardır. Genellikle ince yapılı, uzun antenli ve uzun bacaklıdırlar; birçok türün dişisinde dışarıdan belirgin bir yumurta koyma borusu (ovipozitör) bulunur. Kanatlardaki damar düzeni, aileyi yakın akrabası Braconidae'den ayırmada kullanılır.

Ichneumoninae alt ailesinin üyeleri genellikle kelebek ve güvelerin iç parazitoitidir. Dişi yumurtasını tırtılın ya da pupanın içine bırakır ve erişkin arı, konağın pupasından çıkar. Phaeogenini oymağının üyeleri bu alt ailenin görece küçük boylu arılarıdır; çoğunlukla küçük güvelerin pupalarında gelişirler ve kısa, kalın antenleri ile tıknaz yapılarıyla tanınırlar. Erişkinler sıklıkla ot örtüsü arasında, yaprak döküntüsünde ve çiçekler üzerinde görülür.

Parazitoit arıların larvaları konak hayvanı yavaş yavaş tüketerek gelişir ve sonunda onun ölümüne yol açar. Bu nedenle bu arılar, tarım ve orman zararlılarının doğal düşmanları olarak ekosistemde önemli bir denge unsuru oluşturur ve bazı türler biyolojik mücadelede değerlendirilir. Erişkinler genellikle çiçek nektarı ve bal özü gibi şekerli sıvılarla beslenir. İnsanlara karşı saldırgan değildirler; büyük türlerin dişileri tutulduğunda ovipozitörüyle hafifçe batırabilse de tehlikeli sayılmazlar.