Culex hortensis (Ficalbi, 1889)

Culex hortensis, sivrisinekler familyasına ait, Akdeniz havzası ve çevresinde yayılış gösteren bir Culex türüdür. Sivrisinekler (Culicidae), Diptera (iki kanatlılar) takımına ait, ince gövdeli, uzun bacaklı ve pullu kanatlı küçük sineklerdir. Yalnızca dişiler kan emer; kan, yumurtaların gelişmesi için gereken proteini sağlar. Erkekler ve dişiler enerji ihtiyaçlarını çiçek nektarı ve bitki özsuyu gibi şekerli sıvılardan karşılar.

Bu cinsin üyeleri genellikle kahverengimsi, göze çarpmayan renkli, orta boylu sivrisineklerdir; vücut uzunluğu çoğunlukla 4–6 mm arasındadır. Karın ucu küt görünür ve dinlenirken gövdelerini yüzeye paralel tutarlar. Dişilerde palpler kısadır. Türlerin güvenilir biçimde ayırt edilmesi çoğunlukla erkek üreme organlarının ve larva özelliklerinin mikroskop altında incelenmesiyle mümkündür. Dişilerinin insanlardan çok soğukkanlı hayvanlardan, özellikle kurbağalardan ve sürüngenlerden kan emdiği bilinir; bu nedenle insan için önemli bir rahatsızlık kaynağı değildir. Larvaları kayalık oyuklarda, kaynak çevrelerinde, yalaklarda ve bitki örtüsü bulunan temiz su birikintilerinde gelişir.

Culex dişileri yumurtalarını su yüzeyine, birbirine yapışık yüzen kümeler hâlinde bırakır; bu kümelere yumurta salı denir. Larvalar karın ucundaki uzun solunum borusuyla su yüzeyinden hava alır ve gövdelerini yüzeye eğik biçimde sarkıtarak asılı dururlar. Sudaki mikroorganizmalar ve organik parçacıklarla beslenen larvalar birkaç gömlek değiştirip pupa evresine geçer; sıcak dönemde bir nesil birkaç haftada tamamlanabilir. Erginler çoğunlukla alacakaranlık ve gece etkindir.

Avrupa'nın güneyinde, Kuzey Afrika'da ve Batı Asya'da yayılış gösterir. Sivrisinekler ekosistemde önemli bir yere sahiptir: Larvaları sucul besin zincirinde balıklar, kurbağa iribaşları ve su böcekleri için, erginleri ise kuşlar, yarasalar, yusufçuklar ve örümcekler için besin kaynağıdır. Erkekler nektar ararken bazı bitkilerin tozlaşmasına da katkıda bulunabilir. Durgun su birikintilerinin azaltılması, sivrisinek sayısını kontrol altında tutmanın en etkili yollarından biridir.