Ochlerotatus caspius (Pallas, 1771)

Ochlerotatus caspius (günümüzde çoğu kaynakta Aedes caspius), sivrisinekler ailesinin (Culicidae) bir türüdür. Gövdesi ve bacakları açık renkli pul bantlarıyla süslü, orta büyüklükte bir sivrisinektir; tuzlu bataklık sivrisineği olarak da bilinir.

Yumurtalarını nemli toprağa bırakır; kuraklığa dayanıklı yumurtalar su basmasıyla açılır. Larvaları özellikle kıyı lagünleri, tuzlu ve acı su bataklıkları, pirinç tarlaları ve taşkın alanlarında gelişir; bu nedenle kıyı bölgelerinde çok kalabalık popülasyonlar oluşturabilir. Dişiler gündüz ve akşam saatlerinde insanı ve hayvanları saldırgan biçimde ısırır. Avrupa, Kuzey Afrika, Orta Doğu ve Orta Asya'da geniş yayılışlıdır ve bazı virüslerin taşınmasında rol oynayabildiği bildirilmiştir.

Sivrisinekler (Culicidae), çift kanatlılar (Diptera) takımına ait, ince uzun gövdeli, uzun bacaklı ve kanat damarları ile kenarları pullarla kaplı küçük böceklerdir. Erkekler çiçek nektarı ve bitki özsuyuyla beslenir; dişilerin büyük çoğunluğu ise yumurtalarını olgunlaştırmak için kan emer. Bu nedenle dişiler, uzun ve sokucu-emici ağız parçalarıyla dikkat çeker. Erkeklerin antenleri tüylü ve gür, dişilerinkiyse daha seyrek kıllıdır.

Sivrisineklerin yaşam döngüsü yumurta, larva, pupa ve ergin evrelerinden oluşur. Larvalar ve pupalar suda yaşar; larvalar sudaki organik parçacıklar, bakteriler ve mikroskobik alglerle beslenir, solunum tüpleri aracılığıyla su yüzeyinden hava alır. Sıcak mevsimde gelişme birkaç haftada tamamlanabilir ve yılda birden çok döl verilebilir. Sivrisinekler kuşlar, yarasalar, balıklar, yusufçuklar ve örümcekler gibi pek çok canlıya besin olarak ekosistemlerde önemli bir yer tutar.

Kan emen türler; insan ve hayvanlarda kaşıntılı ısırıklara yol açmanın yanı sıra bazı virüsleri ve parazitleri taşıyabildikleri için halk ve hayvan sağlığı açısından izlenir. Durgun suların azaltılması ve su biriken kapların boşaltılması, sivrisinek popülasyonlarını denetlemenin temel yollarındandır.