Ctenophthalmus rettigi smiti (Klein, 1963)

Ctenophthalmus rettigi smiti, pireler takımına (Siphonaptera) bağlı Ctenophthalmidae familyasından Ctenophthalmus rettigi türünün bir alt türüdür. İlk olarak Klein, 1963 tarafından tanımlanmıştır. Alt türler, aynı türün coğrafi olarak ayrılmış ve küçük morfolojik farklarla tanınan popülasyonlarıdır; bu farklar çoğunlukla yalnızca mikroskobik incelemeyle ve özellikle üreme organlarının yapısıyla belirlenebilir.

Erişkinler kanatsız, yanlardan basık, kahverengi tonlarında ve genellikle birkaç milimetre boyunda böceklerdir. Vücut üzerindeki geriye yönelmiş kıl ve dikenler, pirenin konakçının kürkünde tutunmasını ve kolayca sökülmemesini sağlar. Ctenophthalmus cinsinde başta tipik olarak üç dişli bir yanak tarağı, ön göğüste ise bir pronotal tarak vardır; gözler ise belirgin biçimde körelmiştir. Cins içindeki türler dış görünüşte birbirine çok benzediğinden kesin teşhis, uzman incelemesi ve özellikle üreme organlarının karşılaştırılmasıyla mümkündür.

Pireler tam başkalaşım geçirir: yaşam döngüleri yumurta, larva, pupa ve erişkin evrelerinden oluşur. Yumurtalar genellikle konakçının yuvasına düşer; bacaksız, kurtçuk biçimli larvalar yuvadaki organik artıklar, döküntüler ve erişkin pirelerin dışkısındaki kurumuş kanla beslenir. Gelişimini tamamlayan larva ipeksi bir koza örerek pupa evresine geçer. Yalnızca erişkinler kan emer ve hem erkekler hem dişiler konakçıdan beslenir.

Cinsin üyeleri başta kemirgenler ve sivri fareler olmak üzere küçük memelilerde yaşar. Konakçının vücudunda sürekli kalmak yerine çoğunlukla yuvada bulunurlar; bu nedenle doğada genellikle kapanla yakalanan küçük memelilerin taranmasıyla ya da yuva malzemesinin incelenmesiyle toplanırlar. Kemirgen popülasyonları arasında dolaşan bazı hastalık etkenlerinin doğal döngüsünde yer alabildikleri için epidemiyolojik çalışmalarda önem taşırlar. İnsanı nadiren ısırırlar ve ev zararlısı olarak bilinmezler.

Cins, Palearktik bölgede özellikle zengindir ve tür ile alt tür sayısı yüzleri bulur. Pek çok tür dar bir coğrafi alana ya da belirli dağ sistemlerine sınırlıdır; bu durum, konakçılarının yerleşik yaşamı ve yuvaya bağlı biyolojileriyle açıklanır. Türkiye ve çevresi, Avrupa ile Asya arasındaki geçiş konumu nedeniyle bu cins bakımından çeşitlilik gösteren bölgeler arasında yer alır.