Crioceris paracenthesis (Linnaeus, 1767)

Crioceris paracenthesis, yaprak böcekleri ailesinin (Chrysomelidae) Criocerinae alt ailesine ait bir kuşkonmaz böceği türüdür. Linnaeus tarafından 1767 yılında tanımlanmıştır.

Crioceris, yaprak böcekleri ailesinin (Chrysomelidae) Criocerinae alt ailesine ait bir cinstir ve en iyi bilinen üyeleri kuşkonmaz böcekleridir. Bu cinsin türleri büyük ölçüde kuşkonmaz (Asparagus) bitkilerine bağlı olarak yaşar. Erginler genellikle 5–7 milimetre boyunda, uzunca yapılı, göğüs kalkanı kın kanatlarından belirgin biçimde dar böceklerdir; renkleri kırmızı, turuncu, sarı ve siyahın değişik desenlerinden oluşur. Bu türde sarımsı-turuncu zemin üzerinde siyah benekler ve bantlar bulunur.

Hem erginler hem de larvalar kuşkonmaz sürgünlerini, ince yapraksı dallarını ve meyvelerini kemirerek beslenir. Dişiler yumurtalarını bitkinin sürgünleri ve dalları üzerine bırakır; yumuşak gövdeli larvalar birkaç hafta içinde gelişip toprağa inerek pupa olur. Uygun iklimlerde yılda birden fazla döl verebilirler. Criocerinae alt ailesinin üyeleri, karın halkalarını kın kanatlarına sürterek tiz bir ses çıkarabilmeleriyle de bilinir.

Kültür kuşkonmazı yetiştirilen alanlarda bazı Crioceris türleri zararlı olarak kabul edilir; yoğun beslenme sürgünlerin şeklini bozabilir ve bitkiyi zayıflatabilir. Yabani kuşkonmaz türlerinin yaygın olduğu Akdeniz çalılıkları, kurak yamaçlar ve kıyı bölgeleri ise bu böceklerin doğal yaşam alanlarıdır. Tür ağırlıklı olarak Akdeniz havzasında yayılış gösterir ve yabani kuşkonmazların yaygın olduğu sıcak bölgelerde sık görülür.

Türkiye, Avrupa ile Asya arasındaki konumu ve çeşitli iklim ile bitki örtüsü kuşaklarıyla yaprak böcekleri açısından zengin bir ülkedir ve bu grubun pek çok türü Anadolu'da yayılış gösterir.

Yaprak böcekleri ailesi (Chrysomelidae), dünya genelinde on binlerce türü kapsayan ve kın kanatlılar (Coleoptera) takımının en kalabalık bitkiyle beslenen gruplarından biridir. Bu ailenin üyeleri hem ergin hem de larva evrelerinde çoğunlukla bitki dokularıyla beslenir; bu nedenle doğal ekosistemlerde bitki toplulukları üzerinde önemli bir etkiye sahiptir, bazı türleri ise tarım zararlısı olarak bilinir. Kendileri de kuşlar, örümcekler, avcı böcekler ve parazitoit eşek arıları için önemli bir besin kaynağıdır.