Corylus avellana subsp.avellana

Corylus avellana subsp. avellana, fındığın (Corylus avellana) tipik alt türüdür. Huşgiller (Betulaceae) familyasına ait olan fındık, bazı sınıflandırmalarda ayrı bir familya olarak ele alınan fındıkgiller (Corylaceae) içinde de gösterilir. Avrupa'nın büyük bölümünde, Kafkasya'da ve Anadolu'da doğal olarak yetişen, yaprak döken çok gövdeli bir çalı ya da küçük ağaçtır.

Genellikle üç-altı metre boylanır. Yaprakları yuvarlakça, kalp tabanlı, kenarları çift dişli ve yumuşak tüylüdür. Tek evcikli bir bitkidir: kışın sonunda ya da erken ilkbaharda, yapraklanmadan önce sarı renkli sarkık erkek kedicikler ve tomurcuk görünümlü, kırmızı tepecikli küçük dişi çiçekler açar. Rüzgârla tozlaşır. Meyvesi, yapraksı bir kupulayla kısmen sarılı, sert kabuklu bir fındıktır ve sonbaharda olgunlaşır.

Doğada orman altında, orman kenarlarında, çalılıklarda ve dere kenarlarında yetişir; nemli ve besince zengin toprakları sever. Meyveleri sincap, fare, alakarga ve benzeri hayvanların önemli besinidir ve bu hayvanların kış için sakladığı fındıklar tohum yayılmasına katkı sağlar. Fındık kurdu gibi böcekler de bitkiye bağlı olarak yaşar.

Fındık, insanlık tarihi boyunca toplanmış ve kültüre alınmış önemli bir kabuklu yemiştir. Türkiye, özellikle Karadeniz kıyısında yoğunlaşan tarımıyla dünya fındık üretiminde ilk sıradadır; ancak bu tarımda yalnızca bu tür değil, yakın akraba türlerden ve melezlerden türetilmiş çeşitler de kullanılır. Esnek dalları geçmişte sepet ve çit yapımında değerlendirilmiştir. Erken açan erkek kedicikleri, kışın sonunda arılar için ilk polen kaynaklarından biridir; çiçek tozu ise bazı insanlarda alerjiye yol açabilir. Fındık ayrıca yağ ve tatlı sanayisinde yaygın olarak kullanılır.