Conyza albida

Conyza albida, papatyagiller (Asteraceae) familyasına ait, günümüzde çoğunlukla Erigeron sumatrensis adıyla bilinen tek yıllık ya da kısa ömürlü otsu bir bitkidir. Eski Conyza cinsinin üyeleri moleküler çalışmalar sonucunda büyük ölçüde Erigeron cinsine aktarılmıştır. Kökeni Güney Amerika olan bu tür, insan etkinlikleriyle dünyanın pek çok ılıman ve sıcak bölgesine yayılmış, istilacı karakterli bir yabani ottur.

Bitki dik, genellikle tek gövdeli ve sık tüylüdür; uygun koşullarda bir buçuk metreyi aşan boylara ulaşabilir. Yaprakları dar mızraksı, grimsi yeşil ve kaba tüylüdür; alt yapraklar kenarlarında seyrek dişlere sahip olabilir. Gövdenin üst kısmında çok sayıda küçük çiçek başından oluşan geniş, salkımsı bir çiçek durumu bulunur. Çiçek başları göze çarpmayan, beyazımsı ya da soluk sarımsı çiçeklerden oluşur; dil çiçekleri çok kısadır ve neredeyse görünmez.

Tür, yol kenarları, boş araziler, tarlalar, bağlar, meyve bahçeleri, demiryolu kenarları ve yerleşim alanları gibi bozulmuş, açık ve güneşli yerlerde yaygındır. Çiçeklenme genellikle yaz sonundan sonbahara kadar sürer. Her bitki on binlerce hafif, tüylü (papuslu) meyve üretir; bu meyveler rüzgârla çok uzak mesafelere taşınabilir. Bu yüksek tohum üretimi ve kolay yayılma yeteneği, türün kısa sürede yeni alanları kolonize etmesini sağlar.

Tarım alanlarında önemli bir yabani ot olarak kabul edilir; özellikle bazı popülasyonlarda herbisitlere karşı direnç geliştiği bildirilmiştir. Akdeniz havzasında ve Avrupa'nın pek çok bölgesinde yerleşik hâle gelmiş olup yakın akrabası Erigeron canadensis ve Erigeron bonariensis ile birlikte sıkça görülür. Bu türler birbirine benzediğinden ayrımları çiçek başlarının büyüklüğü, tüylenme ve yaprak özellikleri gibi ayrıntılara dayanır.