Carabus stjernvalli stjernvalli

Carabus stjernvalli stjernvalli, kara böcekleri ailesi (Carabidae) içinde yer alan Carabus cinsine bağlı Carabus stjernvalli türünün bir alttürüdür. Kınkanatlılar (Coleoptera) takımının bu ailesi, çoğunluğu yerde yaşayan yırtıcı böceklerden oluşur. Bu form, türün adını taşıyan tipik (nominat) alttürüdür. Alttürler genellikle kanat örtüsü dokusu, renk tonu ve vücut oranları gibi ince ayrıntılarla birbirinden ayrılır ve kesin tanımlamaları uzmanlık gerektirir. Bu nedenle bir bireyin hangi alttüre ait olduğu çoğu zaman bulunduğu yöre ve ayrıntılı morfolojik inceleme birlikte değerlendirilerek belirlenir.

Carabus cinsinin üyeleri genellikle 2 ile 4 cm arasında boy yapan, iri ve sağlam yapılı böceklerdir. Vücutları uzunca oval, bacakları uzun ve koşmaya uyarlanmıştır. Sert kanat örtüleri (elitralar) çoğu türde birbirine kaynaşmış olduğundan uçamazlar; zarlı arka kanatları körelmiştir. Kanat örtülerinin yüzeyi türlere göre çizgili, kabarcıklı ya da çukurcuklu bir doku gösterir ve renkleri mat siyahtan parlak yeşil, mavi, mor veya bakır tonlarına kadar değişebilir.

Bu böcekler büyük ölçüde gececi avcılardır. Gündüzleri taş, kütük ve yaprak döküntüsü altında saklanır, geceleri toprak yüzeyinde dolaşarak salyangoz, sümüklüböcek, solucan, tırtıl ve diğer küçük omurgasızları avlarlar. Avlarını çeneleriyle parçalar ve sindirim salgılarıyla kısmen vücut dışında sindirirler. Rahatsız edildiklerinde arka bölümlerindeki bezlerden keskin kokulu, tahriş edici bir savunma sıvısı salgılayabilirler.

Doğada zararlı sayılabilecek salyangoz ve böcek larvalarını tüketerek ekosistemde önemli bir denge rolü üstlenirler. Habitat değişikliklerine duyarlı olduklarından orman ve toprak sağlığının göstergesi olarak da değerlendirilirler. Habitat kaybı, yoğun tarım ilaçları kullanımı ve aşırı toplama, cins üyelerinin bazı topluluklarını tehdit eden etkenlerdir.

İnsanlar için zararsızdırlar; ancak elle tutulduklarında salgıladıkları savunma sıvısı ciltte hafif tahrişe ve hoş olmayan bir kokuya neden olabilir. Bu nedenle gözlem sırasında doğrudan temastan kaçınmak ve bireyleri bulundukları yere geri bırakmak uygundur.