Carabus scabripennis marthaiellus

Carabus scabripennis marthaiellus, Carabidae familyasına ait Carabus scabripennis türünün bir alt türüdür. Tür adı, kanat örtülerinin pürüzlü yüzeyine işaret eder. Anadolu'ya özgü Carabus formları gibi bu alt tür de belirli bir coğrafi bölgeyle sınırlı bir popülasyonu temsil eder.

Carabus cinsi, Carabidae (yer böcekleri) familyasının en tanınmış ve en iri üyelerini kapsar. Dünyada, çoğu Avrasya'da olmak üzere yaklaşık bin tür bilinir ve bunlar çok sayıda alt türe ayrılır. Üyeleri genellikle 2–4 santimetre boyunda, uzun bacaklı, hızlı koşan böceklerdir. Kanat örtüleri (elitralar) çoğu türde kaynaşmıştır ve arka kanatlar körelmiştir; bu nedenle uçamazlar. Bu durum, dağlarda ve vadilerde birbirinden yalıtılmış çok sayıda yerel form ve alt tür oluşmasına yol açmıştır.

Bu böcekler çoğunlukla gece etkindir; gündüzleri taş, kütük ve yaprak döküntüsü altında saklanır. Hem erginler hem de larvalar yırtıcıdır; salyangoz, sümüklüböcek, solucan ve böcek larvaları ile beslenirler. Bazı türler salyangoz avlamaya özelleşmiş dar ve uzun bir baş yapısına sahiptir. Rahatsız edildiklerinde karın uçlarından keskin kokulu, yakıcı bir savunma sıvısı püskürtebilirler; bu sıvı göze kaçarsa tahriş yapabilir.

Anadolu, Kafkasya ve Balkanlarla birlikte Carabus cinsinin en zengin bölgelerinden biridir ve ülkemizde çok sayıda yerel tür ve alt tür bulunur. Renkleri metalik yeşil, mavi, mor ve bakır tonlarından mat siyaha kadar değişen bu böcekler koleksiyoncuların ilgisini çeker. Zararlı salyangoz ve böcekleri tükettikleri için ormanlarda ve tarım alanlarında yararlı canlılar sayılırlar; yaşam alanlarının bozulması ise yerel formlar için başlıca tehdittir.

Carabus türleri genellikle yılda tek döl verir. Dişiler yumurtalarını toprağa bırakır; çıkan larvalar da erginler gibi yırtıcıdır ve toprak yüzeyinde avlanarak birkaç evre geçirdikten sonra toprakta pupa olur. Erginler birkaç yıl yaşayabilir ve kışı toprakta, kütük altında ya da çürümüş odun içinde geçirir.