Carabus robustus E.Deyrolle, 1869

Carabus robustus, yer böcekleri ailesine (Carabidae) ait bir Carabus türüdür. Tür adı Latincede "güçlü, iri yapılı" anlamına gelir. Anadolu ve çevresindeki dağlık bölgelerle ilişkili olan bu türün birkaç yerel alt türü tanımlanmıştır.

Carabus cinsinin üyeleri genellikle 15–40 mm boyunda, iri ve uzun bacaklı böceklerdir. Vücutları yassıca ve oval, elitraları (sert kanat örtüleri) çoğunlukla kaynaşmış olduğundan uçamazlar; bu nedenle hareket kabiliyetleri sınırlıdır ve türler dağlık bölgelerde birbirinden yalıtılmış çok sayıda yerel alt tür oluşturur. Renkleri mat siyahtan parlak metalik yeşil, bakır, mor ve maviye kadar değişir; elitra yüzeyi sıklıkla uzunlamasına çizgiler, kabarık sıralar ya da tanecikli bir doku taşır.

Bu böcekler büyük ölçüde gececil avcılardır. Gündüzleri taş, kütük ve yaprak döküntüsü altında saklanır, geceleri toprak yüzeyinde dolaşarak salyangoz, sümüklü böcek, solucan ve böcek larvaları gibi omurgasızları avlarlar. Avlarını güçlü çeneleriyle yakalar, sindirim sıvılarını üzerine akıtarak kısmen vücut dışında sindirirler. Tehdit edildiklerinde karın ucundaki bezlerden keskin kokulu, yakıcı bir savunma salgısı püskürtebilirler; bu salgı insan için tehlikeli değildir ancak gözle temas ettiğinde tahriş yapabilir.

Yaşam döngüleri yumurta, larva, pupa ve ergin evrelerinden oluşan tam başkalaşımdır. Larvalar da toprakta yaşayan etkin avcılardır ve genellikle bir yıl içinde gelişimlerini tamamlar. Erginler birkaç yıl yaşayabilir ve kışı toprak içinde ya da çürümüş odun içinde geçirir. Zararlı salyangoz ve böcekleri tükettikleri için orman ve tarım ekosistemlerinde doğal denge açısından yararlı kabul edilirler. Uçamamaları ve dar yayılışları nedeniyle birçok tür ve alt tür, habitat kaybına, ormansızlaşmaya ve toplayıcılığa karşı duyarlıdır.