Carabus chevrolati internatus

Carabus chevrolati internatus, yer böcekleri ailesinden (Carabidae) Carabus chevrolati türünün bir alttürüdür. Alttürler genellikle renk tonu, elitra heykeli ve coğrafi yayılış bakımından birbirinden ayrılır.

Carabus cinsinin üyeleri iri, uçamayan yer böcekleridir; boyları türe göre yaklaşık 15–40 mm arasında değişir. Arka kanatları körelmiş, kanat örtüleri çoğu zaman birbirine kaynaşmıştır. Renkleri siyahtan bakır, bronz, yeşil, mavi ve mor metalik tonlara kadar uzanır; elitralar üzerinde boyuna kaburgalar, zincir biçimli kabartılar ya da çukurcuklar bulunur. Uzun bacakları sayesinde hızlı koşarlar. Tür ve alttürlerin ayrımı renk, elitra deseni ve erkek üreme organının yapısı gibi özelliklere dayanır.

Bu böcekler çoğunlukla gece etkin avcılardır. Salyangoz, sümüklüböcek, solucan, tırtıl ve diğer böcek larvalarıyla beslenirler; avlarını sindirim sıvılarıyla dışarıda kısmen sindirerek tüketirler. Tehlike anında karın ucundaki bezlerden keskin kokulu, yakıcı bir savunma salgısı püskürtebilirler; bu salgı göze kaçarsa tahriş edebilir, ancak böcekler insanlar için tehlikeli değildir. Erginler birkaç yıl yaşayabilir ve kışı toprakta ya da çürümüş odun içinde geçirir. Larvalar da avcıdır ve toprakta gelişir.

Cins dünyada yaklaşık bin tür ile pek çok alttür içerir ve büyük ölçüde Palearktik bölgeye yayılmıştır. Uçamadıkları için dağlık bölgelerde birbirinden yalıtılmış popülasyonlar oluşturur; bu nedenle Anadolu, Kafkasya ve Balkanlar çok sayıda yerel tür ve alttür barındırır. Habitat kaybı ve tarım ilaçları bazı türler için tehdit oluşturur; birçok Avrupa ülkesinde Carabus türleri koruma altındadır.

Yer böcekleri ailesi (Carabidae), dünyada 40.000'i aşkın türüyle kın kanatlıların en kalabalık ailelerinden biridir. Ailenin üyeleri genellikle uzun bacaklı, hızlı koşan, belirgin çeneli böceklerdir ve büyük çoğunluğu avcıdır. Tarlalarda, ormanlarda ve otlaklarda zararlı böcek, salyangoz ve tırtıl popülasyonlarını baskı altında tutarak doğal dengeye katkıda bulunurlar; bu yüzden tarımda yararlı canlılar olarak görülürler ve çevre izleme çalışmalarında gösterge grup olarak kullanılırlar.