Carabus caramanus (Fairmaire, 1886)

Carabus caramanus, kın kanatlılar (Coleoptera) takımının koşucu böcekler (Carabidae) familyasına ait Carabus cinsinden bir böcek türüdür. Tür, 1886 yılında Fairmaire tarafından bilimsel olarak tanımlanmıştır. Tür adı, Anadolu'daki tarihî Karaman bölgesine gönderme yapar. Batı Palearktik bölgede yayılış gösteren bu cinsin birçok türü gibi, farklı coğrafi bölgelerde birbirinden hafifçe ayrılan alttürlere ayrılır. Türün ayırt edici özellikleri, kanatüstü dokusu, renk tonu ve erkek üreme organının yapısı gibi ayrıntılara dayanır ve genellikle uzman incelemesi gerektirir.

Carabus cinsinin üyeleri genellikle 2–4 santimetre boyunda, iri yapılı, uzun bacaklı ve hızlı koşan böceklerdir. Vücut çoğunlukla koyu renklidir; birçok türde yeşil, mavi, mor ya da bakır tonlarında metalik bir parlaklık görülür. Kanatüstleri sıklıkla boyuna çizgiler, sıra hâlinde dizilmiş çukurlar veya kabarcıklarla süslüdür. Arka kanatlar çoğu türde körelmiştir; bu nedenle bu böcekler uçamaz ve yalnızca yürüyerek yer değiştirir.

Hem erginler hem de larvalar etçildir. Çoğunlukla geceleri ya da nemli, bulutlu havalarda toprak yüzeyinde avlanır; salyangozlar, sümüklüböcekler, solucanlar, tırtıllar ve diğer küçük omurgasızlarla beslenirler. Avlarını güçlü çeneleriyle yakalar ve sindirim salgılarını avın üzerine akıtarak kısmen vücut dışında sindirirler. Gündüzleri taşların, devrik ağaç gövdelerinin ve yaprak döküntüsünün altında saklanırlar. Rahatsız edildiklerinde vücudun arka ucundan keskin kokulu, tahriş edici bir savunma sıvısı püskürtebilirler.

Yumurtalar toprağa bırakılır; larvalar da toprak yüzeyinde aktif avcı olarak gelişir ve birkaç evre geçirdikten sonra toprak içinde pupa olur. Uçamadıkları için Carabus türleri dağlar ve vadiler arasında kolayca yayılamaz; bu durum cinste çok sayıda yerel alttür ve dar yayılışlı formun ortaya çıkmasına yol açmıştır. Zararlı sayılan salyangoz ve tırtılları tükettikleri için tarım ve orman ekosistemlerinde yararlı doğal düşmanlar olarak kabul edilirler. İnsanlar için tehlikeli değildirler; ancak savunma sıvısı gözle temas ederse yakıcı olabilir.