Calathus vignatagliantii

Calathus vignatagliantii, kın kanatlılar (Coleoptera) takımının yer böcekleri ailesine (Carabidae) ait bir türdür. Tür adı İtalyan entomolog Augusto Vigna Taglianti onuruna verilmiştir. Sphodrini oymağındaki Calathus cinsinin bir üyesidir.

Calathus cinsinin üyeleri genellikle orta büyüklükte, yaklaşık 6–15 mm boyunda, yassıca gövdeli böceklerdir. Renkleri çoğunlukla parlak siyah, koyu kahverengi ya da kızılımsı kahverengidir; bacaklar ve antenler sıklıkla daha açık renklidir. Göğüs kalkanı (pronotum) genişçe ve kenarları hafifçe kalkıktır, kanat örtüleri (elitralar) ise boyuna çizgilidir. Türlerin birbirinden ayrılması çoğu zaman göğüs kalkanının biçimi, elitralardaki noktalar ve erkek üreme organı gibi ince ayrıntılara dayanır; bu nedenle kesin tanı genellikle uzman incelemesi gerektirir.

Bu böcekler gece etkin yer avcılarıdır. Gündüzleri taş, kütük ve yaprak döküntüsü altında saklanır, karanlıkta toprak yüzeyinde dolaşarak küçük eklem bacaklıları, böcek larvalarını, solucanları ve salyangozları avlarlar; bazı türler bitki tohumlarını da tüketir. Çoğu türün arka kanatları körelmiştir ve uçamaz, bu da dağlık bölgelerde dar yayılışlı türlerin oluşmasını kolaylaştırmıştır. Larvalar da toprakta yaşayan avcılardır ve gelişimlerini birkaç evrede tamamlar.

Cins çoğunluğu Palearktik bölgede olmak üzere yüzlerce türü kapsar; Akdeniz havzası, Kafkasya ve Anadolu tür çeşitliliğinin yüksek olduğu bölgelerdendir. Yer böcekleri, zararlı böcek ve salyangoz popülasyonlarını sınırlayan doğal düşmanlar olarak ekosistemde önemli bir rol üstlenir ve toprak sağlığının biyolojik göstergeleri arasında sayılır. İnsanlar için herhangi bir tehlike oluşturmazlar.

Yer böcekleri ailesi (Carabidae), dünyada 40.000'i aşkın türüyle kın kanatlıların en kalabalık ailelerinden biridir. Ailenin üyeleri genellikle uzun bacaklı, hızlı koşan, belirgin çeneli böceklerdir ve büyük çoğunluğu avcıdır. Tarlalarda, ormanlarda ve otlaklarda zararlı böcek, salyangoz ve tırtıl popülasyonlarını baskı altında tutarak doğal dengeye katkıda bulunurlar; bu yüzden tarımda yararlı canlılar olarak görülürler ve çevre izleme çalışmalarında gösterge grup olarak kullanılırlar.