Bruchophagus roddi (Gussakovskiy, 1933)

Bruchophagus roddi, zar kanatlılar (Hymenoptera) takımının Eurytomidae familyasında, Bruchophagus cinsine ait bir tohum kalkidi türüdür. Yonca tohum kalkidi olarak bilinir ve larvaları yonca (Medicago) tohumlarında gelişir. Yonca tohumu üretimi yapılan hemen her bölgede, Avrupa, Asya, Kuzey Amerika ve diğer kıtalarda kaydedilmiş olup tohum veriminde önemli kayıplara yol açabilen bir zararlıdır.

Bruchophagus cinsinin üyeleri tohum kalkidleri olarak bilinir ve çoğunlukla baklagiller (Fabaceae) familyasındaki bitkilerin tohumlarında gelişen bitki yiyici arılardır. Dişi, olgunlaşmakta olan tohum kapsülüne ya da baklaya yumurtasını bırakır; larva tek bir tohumun içini yiyerek gelişir ve pupa evresini de orada geçirir. Ergin arı, tohum kabuğunda açtığı küçük yuvarlak bir delikten dışarı çıkar. Yılda birden fazla döl verebilen türler bulunur ve son dölün larvaları kışı tohum içinde geçirebilir.

Bu cinsin bazı türleri, yonca ve üçgül gibi yem bitkilerinde tohum verimini ciddi biçimde düşürebildiği için tarımsal açıdan önemlidir. Erginler genellikle 1,5–3 mm boyunda, siyah renkli, kısa ve tıknaz yapılı arılardır; gözle ayırt edilmeleri zordur ve türler çoğunlukla konakçı bitkileri ile birlikte değerlendirilerek teşhis edilir.

Eurytomidae familyası kalkid arılarının en çeşitli beslenme biçimlerine sahip gruplarından biridir. Familya üyeleri genellikle siyah, metalik parlaklığı zayıf ya da hiç olmayan, göğüs bölgesi kaba ve çukurlu (noktalı) yüzeyli küçük arılardır. Bazı türleri başka böceklerin parazitoiti iken, önemli bir kısmı bitki tohumları, saplar ya da gal dokusu ile beslenen bitki yiyicidir. Bu çift yönlü yaşam biçimi, familyayı hem tarım zararlıları hem de yararlı doğal düşmanlar içeren ilginç bir grup hâline getirir.

Bu türün ayrıntılı biyolojisi, konakçı yelpazesi ve yayılışı hakkındaki bilgiler, birçok küçük kalkid arısında olduğu gibi sınırlıdır ve çoğunlukla tanımlandığı bilimsel çalışmalara dayanır. Bu tür canlıların doğru teşhisi ancak mikroskop altında, anten, kanat damarlanması ve göğüs yapısı gibi ince karakterler incelenerek yapılabilir. İnsanlar için herhangi bir tehlike oluşturmazlar; sokma yetenekleri yoktur denecek kadar zayıftır ve insanlarla neredeyse hiç temas etmezler.