Bracon titubans (Wesmael, 1838)

Bracon titubans, Braconidae familyasının Braconinae alt familyasına bağlı Bracon cinsinden bir parazitoit eşek arısıdır. Tür, Belçikalı entomolog Wesmael tarafından 1838 yılında tanımlanmıştır ve Avrupa ile çevresindeki Palearktik bölgeden bilinen türler arasındadır.

Parazitoitler, konaklarını yaşamları boyunca canlı tutan gerçek parazitlerden farklı olarak gelişimlerinin sonunda konağı öldürür. Braconidae familyası bu yaşam biçiminin en başarılı örneklerinden birini oluşturur ve on binlerce türüyle zar kanatlıların en kalabalık familyaları arasında yer alır. Familya üyeleri neredeyse tüm karasal habitatlarda bulunur ve pek çok böcek grubunun popülasyonunu doğal yollarla sınırlar.

Bracon türleri küçük, ince yapılı arılardır. Vücut genellikle birkaç milimetre uzunluğundadır; renk çoğunlukla siyah ile kırmızı, turuncu veya sarı tonların birleşiminden oluşur. Kanatlar saydam, ön kanatta koyu bir pterostigma bulunur. Dişilerin yumurta borusu karın ucundan belirgin biçimde dışarı uzanır. Cins içindeki türlerin ayrımı çoğu zaman uzman incelemesi gerektiren ince morfolojik ayrıntılara dayanır.

Cinsin üyeleri, bitki dokuları içinde gizli yaşayan böcek larvalarına saldıran dış parazitoitlerdir. Dişi, konak larvayı yumurta borusuyla bularak felç eder ve yumurtalarını onun üzerine bırakır. Gelişen larvalar konağı dışarıdan tüketir; böylece konak gelişimini sürdüremez. Konak yelpazesi kelebek tırtılları, kın kanatlı larvaları ve tohum ya da gal içinde gelişen sinek larvalarını kapsar. Gelişim hızlıdır ve uygun koşullarda birkaç hafta içinde yeni nesil ortaya çıkabilir.

Erginler çiçek ziyaret ederek nektarla beslenir ve açık, çiçekli habitatlarda bulunur. Zararlı böcekleri baskı altında tuttukları için Bracon türleri doğal biyolojik mücadelenin önemli unsurları arasında sayılır ve tarım ekosistemlerinde yararlı canlılar olarak kabul edilir. İnsanlara zarar vermezler.