Bracon tenuicornis (Wesmael, 1838)

Bracon tenuicornis, zar kanatlılar takımının Braconidae familyasına ait, Bracon cinsinden küçük bir parazitoit eşek arısıdır. Tür, Belçikalı entomolog Wesmael tarafından 1838 yılında tanımlanmıştır. Tür adı Latincede "ince antenli" anlamına gelir. Avrupa merkezli Palearktik bölgede yayılış gösterir.

Braconidae, zar kanatlıların en kalabalık familyalarından biridir ve dünya genelinde on binlerce türü tanımlanmıştır; gerçek tür sayısının bunun çok üzerinde olduğu düşünülmektedir. Familyanın neredeyse tüm üyeleri başka böceklerin larvalarında gelişen parazitoitlerdir. Bu yaşam biçimi sayesinde braconidler, karasal ekosistemlerde böcek popülasyonlarını sınırlayan en etkili doğal düşman gruplarından birini oluşturur ve bilimsel olarak da yoğun biçimde incelenir.

Cinsin türleri küçük yapılı eşek arılarıdır; vücut uzunluğu genellikle birkaç milimetre arasındadır. Pek çok türde baş ve göğüs siyah, karın ise kırmızımsı, turuncu ya da sarımsı tonlardadır. Antenler uzun ve çok segmentlidir, kanatlar saydamdır. Dişilerde karın ucundan dışarı uzanan yumurta borusu kolayca görülür. Kesin teşhis çoğunlukla mikroskop altında yapılır.

Bracon üyeleri idiobiont ektoparazitoitlerdir. Dişi, gövde, tohum, meyve ya da gal içinde gizli yaşayan bir böcek larvasını yumurta borusuyla sokarak kalıcı biçimde felç eder ve yumurtalarını onun üzerine bırakır. Çıkan larvalar konağı dışarıdan beslenerek tüketir, ardından konağın bulunduğu oyukta pupa olur. Konaklar arasında kelebek, kın kanatlı ve sinek larvaları bulunur. Bazı türlerde yılda birden fazla döl görülür.

Yetişkinler çiçeklerde nektar ve polenle beslenir; bu nedenle çiçekli çayırlarda, orman kenarlarında, bahçelerde ve tarım alanlarında görülürler. Zararlı böceklerin doğal düşmanları olarak ekosistemlerde önemli bir düzenleyici rol üstlenirler. İnsanlar için tehlikeli değildirler.