Bracon moczari (Papp, 1969)

Bracon moczari, zar kanatlılar (Hymenoptera) takımının Braconidae ailesine bağlı Bracon cinsinde yer alan parazitoit bir arı türdür. Papp tarafından 1969 yılında bilim dünyasına tanıtılmıştır. Halk arasında bilinen yerleşik bir Türkçe adı yoktur; Braconidae üyeleri genel olarak parazitoit arılar ya da brakonid arılar olarak anılır.

Bu cinsin bireyleri ilk bakışta küçük, ince yapılı arılar olarak görünür. Renkleri çoğunlukla siyah ve sarımsı ya da kırmızımsı kahverengi lekelerin birleşiminden oluşur. Uzun antenler, ince bir bel ve dişilerde dışarı uzanan yumurta koyma borusu, cinsin tipik özelliklerindendir. Bracon türleri birbirine çok benzediği için tür düzeyinde teşhis genellikle mikroskop altında, vücut oranları, kanat damarları ve renk deseni gibi ayrıntılara bakılarak yapılır.

Cinsin üyeleri çoğunlukla dış parazitoittir (ektoparazitoit). Dişi, bitki dokusu içinde, gövdede, tohumda ya da meyvede gizlenmiş bir böcek larvasını bulur, onu zehriyle kalıcı olarak felç eder ve yumurtalarını larvanın üzerine ya da yakınına bırakır. Çıkan arı larvaları konakçıyla dışarıdan beslenerek gelişir ve sonunda pupa olur. Konakçılar arasında özellikle kelebek ve güve tırtılları, böcek (Coleoptera) larvaları ve bazı sinek larvaları bulunur. Erginler çiçeklerde nektar ve polenle beslenir; bu nedenle çiçekli açık alanlarda, çayırlarda ve tarım arazilerinin kenarlarında sıkça görülürler.

Türü tanımlayan araştırmacı, Macar entomoloji okulunun Braconidae uzmanlarındandır; tür Palearktik bölgeden bilinmektedir. Türün yayılışı ve konakçıları hakkında ayrıntılı bilgi sınırlıdır; bu nedenle biyolojisi büyük ölçüde cinsin genel özelliklerinden çıkarılır. Bracon cinsi Türkiye'de de çok sayıda türle temsil edilir ve ülkenin farklı bölgelerinde yürütülen fauna çalışmalarında sıkça kaydedilir.

Parazitoit arılar, böcek topluluklarının düzenlenmesinde kilit rol oynar. Braconidae ailesinin geniş tür çeşitliliği, tarımsal zararlıların doğal yollarla kontrolüne önemli katkı sağlar. Bracon türleri de bu doğal düşmanlar arasında yer alır ve tarımsal ekosistemlerin sağlığı açısından yararlı kabul edilir. İnsanlar ve evcil hayvanlar için tehlikeli değildirler.