Brachionus plicatilis Müller, 1786

Brachionus plicatilis, tekerlekli hayvanlar (Rotifera) şubesinin Ploima takımına bağlı Brachionidae familyasından bir türdür. Rotiferler, ağız çevresinde dönen tekerleği andıran kirpikli bir taç organı taşıyan mikroskobik omurgasızlardır. Brachionus plicatilis, dünyada en iyi bilinen ve en çok çalışılan rotiferlerden biridir. Günümüzde bu adın aslında birbirine çok benzeyen birkaç türden oluşan bir tür kompleksini kapsadığı kabul edilmektedir.

Bu türün gövdesi, lorika adı verilen esnek ama dayanıklı bir kabukla örtülüdür. Lorikanın ön kenarında birkaç diken bulunur. Gövdenin ön ucundaki kirpikli taç organı yüzmeyi ve besin toplamayı sağlar; arka uçtaki halkalı, geri çekilebilir ayak ise yüzeye tutunmaya yarar. Boyları genellikle birkaç yüz mikrometre düzeyindedir ve çıplak gözle zor seçilir.

Brachionus plicatilis, tatlı sudan çok acı ve tuzlu sulara uyum sağlamış bir türdür; kıyı lagünlerinde, tuzlu göllerde ve deniz kenarındaki sığ havuzlarda yaşar. Geniş bir tuzluluk aralığına dayanabilmesi, onu dikkat çekici kılar. Tek hücreli algler, bakteriler ve küçük organik parçacıklarla beslenir. Uygun koşullarda dişiler partenogenez ile çok hızlı çoğalır; çevre koşulları kötüleştiğinde eşeyli üreme ile dayanıklı dinlenme yumurtaları oluşturulur.

Bu rotifer, balık ve kabuklu yetiştiriciliğinde larvalar için canlı yem olarak dünya genelinde büyük ölçekte üretilmektedir. Bu nedenle su ürünleri yetiştiriciliği açısından ekonomik öneme sahiptir. Ayrıca yaşlanma, üreme biyolojisi ve ekotoksikoloji alanlarında bir model organizma olarak da sıkça kullanılır.