Bembidion weiratherianum cilicicum (De Monte, 1947)

Bembidion weiratherianum cilicicum, kınkanatlılar (Coleoptera) takımının yer böcekleri (Carabidae) familyasına ait Bembidion weiratherianum türünün bir alt türüdür. Alt türler, aynı türün belirli bir coğrafi bölgede yaşayan ve küçük biçimsel farklılıklarla ayrılan topluluklarını ifade eder. Dünya genelinde binden fazla türü bulunan ve yer böcekleri arasında en kalabalık cinslerden biri olan Bembidion cinsinde yer alır. Alt tür adı, Anadolu’nun güneyindeki tarihî Kilikya bölgesine atıfta bulunur.

Bembidion cinsinin üyeleri genellikle 2–7 mm boyunda, yassı ve uzunca gövdeli, küçük ama çevik böceklerdir. Vücut çoğunlukla metalik yeşil, mavi, bronz ya da siyah renklidir; birçok türün kanat örtülerinde (elitra) açık renkli lekeler veya enine bantlar bulunur. İri ve çıkık gözleri, ince uzun antenleri ve koşmaya uygun ince bacakları vardır. Çene palplerinin son halkasının çok küçük ve sivri olması, cinsin ve bağlı olduğu Bembidiini oymağının tipik tanı özelliklerinden biridir. Birbirine çok benzeyen türlerin ayrılması çoğu zaman elitra üzerindeki nokta sıralarının, yüzey dokusunun ve erkek üreme organının mikroskop altında incelenmesini gerektirir.

Cinsin üyeleri büyük ölçüde nemli yaşam alanlarına bağlıdır: dere ve nehir kıyılarındaki çakıllı, kumlu ya da çamurlu alanlar, göl kenarları, bataklıklar ve ıslak çayırlar en sık bulundukları yerlerdir. Bazı türler güneşli kıyılarda gün ışığında hızla koşarak avlanırken, bazıları taş altlarında, yosunlar ve bitki artıkları arasında saklanır. Hem erginler hem de larvalar yırtıcıdır; yay kuyrukluları, küçük böcekler, sinek larvaları ve diğer küçük omurgasızlarla beslenirler. Yumurtalar toprağa bırakılır, larvalar nemli toprakta ya da kıyı çökeltilerinde gelişip pupa evresine geçer. Birçok tür iyi uçar ve taşkınlardan sonra yeni oluşan kıyı alanlarına hızla yerleşebilir.

Bu alt tür adından da anlaşılacağı gibi Güney Anadolu’daki Kilikya bölgesiyle ilişkilidir ve dağ derelerinin nemli kıyılarında yaşar. Küçük omurgasızların sayısını dengeleyen avcılar olarak kıyı ve toprak ekosistemlerinde önemli bir yer tutarlar; kendileri de kuşlar, örümcekler ve diğer avcılar için besin kaynağıdır. Kıyı habitatlarındaki değişimlere duyarlı olduklarından bazı türleri çevre kalitesinin göstergesi olarak değerlendirilir. İnsanlar için herhangi bir tehlike oluşturmazlar.