Archaeopsylla erinacei erinacei (Bouche, 1835)

Archaeopsylla erinacei erinacei, kirpi piresi olarak bilinen Archaeopsylla erinacei türünün aday alt türüdür. Pulicidae familyasına aittir ve başta Avrupa kirpisi (Erinaceus europaeus) olmak üzere kirpilerin özgün paraziti olarak bilinir. Avrupa'nın büyük bölümünde yaygındır.

Pireler (Siphonaptera takımı), kanatsız, yandan basık vücutlu ve güçlü arka bacakları sayesinde vücut boylarının çok katı mesafeye sıçrayabilen kan emici böceklerdir. Vücutları sert ve geriye dönük kıl ve dikenlerle kaplıdır; bu yapı konakçının tüyleri arasında kolayca ilerlemelerini sağlar. Tam başkalaşım geçirirler: yumurtalar konakçının yuvasına ya da yatağına düşer, bacaksız larvalar orada organik artıklar ve ergin pirelerin dışkısındaki kurumuş kanla beslenir, ardından ipeksi bir koza örerek pupa olurlar. Pupa evresi koşullara göre haftalarca sürebilir; ergin pire kozadan, konakçının yaydığı titreşim ve sıcaklıkla uyarıldığında çıkar. Erginler beslenmeden belirli bir süre yaşayabilir, bu da onların uzun süre boş kalan yuvalarda ve barınaklarda varlığını sürdürmesini sağlar.

Kirpi piresi, insan ve kedi pirelerine göre biraz daha iri yapılıdır ve başında ile göğsünde yalnızca kısa dikenlerden oluşan tarak benzeri yapılar bulunur. Kirpinin dikenleri arasındaki deride yaşar; bir kirpi üzerinde çok sayıda pire bulunabilir. Yumurtalar ve larvalar kirpinin yuvasında, yaprak ve ot artıkları arasında gelişir.

Bu pire zaman zaman köpek, kedi ve insanları da ısırabilir, ancak bu konakçılar üzerinde kalıcı olarak yerleşmez. Kirpileri ve bu hayvanların yuvalarını elleyen kişilerde geçici kaşıntıya neden olabilir. Bazı bakteriyel etkenleri taşıyabildiği bildirilmiştir; bu nedenle yaralı kirpilere bakarken eldiven kullanılması önerilir.