Apolysis fumipennis (Loew, 1844)

Apolysis fumipennis, çift kanatlılar (Diptera) takımının arı sinekleri (Bombyliidae) ailesine ait bir sinek türüdür. Tür ilk kez Loew, 1844 tarafından bilim dünyasına tanıtılmıştır ve Apolysis cinsi içinde yer alır. Aşağıdaki özellikler, cinsin ve ailenin genel özelliklerine dayanır. Bu sineklerin türleri arasındaki ayrım çoğunlukla kanat damarlanması, tüy rengi ve erkek üreme organlarının yapısı gibi ayrıntılarla yapılır.

Apolysis cinsinin üyeleri arı sinekleri ailesinin oldukça küçük yapılı temsilcileridir. Gövdeleri ince tüylüdür ve çoğunlukla sade, mat renklidir; bu nedenle arazide kolayca gözden kaçabilirler. Kanatları saydam ya da hafifçe dumanlı olabilir. Cinsin türleri özellikle sıcak ve kurak bölgelerde, açık, seyrek bitki örtülü alanlarda bulunur; Akdeniz havzası, Orta Doğu ve Kuzey Amerika'nın kurak kesimleri bu küçük sineklerin bilinen yaşam alanları arasındadır. Ergin bireyler küçük çiçeklerden nektar ve polen alır.

Arı sinekleri (Bombyliidae), dünya genelinde beş binden fazla türü bulunan geniş bir sinek ailesidir. Ergin bireyler nektar ve polenle beslenir; bu nedenle pek çok bitki için önemli tozlayıcılardır. Hızlı ve isabetli uçuşları, havada asılı kalabilme yetenekleri ve çoğunun tüylü gövdesi nedeniyle sık sık arılarla karıştırılırlar. Ancak tüm sinekler gibi tek çift kanatları vardır ve iğneleri yoktur; insanlar için herhangi bir tehlike oluşturmazlar.

Ailenin biyolojisindeki en ilginç özellik larva dönemidir. Dişiler yumurtalarını genellikle konak böceğin yuvasının yakınına ya da girişine fırlatarak bırakır; bazı türler yumurtalarını önce karın ucundaki özel bir bölmede kum taneleriyle kaplar. Yumurtadan çıkan ilk evre larva hareketli ve incedir, konağını bulduktan sonra deri değiştirerek hareketsiz, tombul bir yapıya geçer. Bu tür tam olmayan ve biçim değiştiren gelişim hipermetamorfoz olarak adlandırılır. Larvalar türe göre yalnız yaşayan arıların, eşek arılarının, böcek larvalarının ya da çekirge yumurta paketlerinin üzerinde gelişir.

Arı sinekleri genellikle güneşli, sıcak ve açık habitatları tercih eder; kumluk alanlar, bozkırlar, makilik ve çalılık yamaçlar, kayalık araziler ve çiçekli çayırlar en sık görüldükleri yerlerdir. Erginler çoğunlukla ilkbahar ve yaz aylarında uçar. Hem tozlayıcı hem de diğer böceklerin doğal düzenleyicisi olmaları nedeniyle ekosistemlerde çift yönlü bir rol üstlenirler. Türkiye, Avrupa ile Asya arasındaki konumu ve kurak iç bölgeleri sayesinde bu aile açısından zengin bir ülkedir.