Anuraeopsis fissa Gosse, 1851

Anuraeopsis fissa, rotiferler (Rotifera) şubesinin Ploima takımına ve Brachionidae familyasına bağlı mikroskobik bir tatlı su hayvanıdır. Cinsinin en yaygın ve en iyi bilinen türüdür; dünyanın birçok bölgesinde, özellikle ılık ve besince zengin (ötrofik) göl ve göletlerde yoğun popülasyonlar oluşturabilir.

Anuraeopsis cinsinin üyeleri küçük yapılı, lorikalı ve ayaksız rotiferlerdir. Lorika sırt ve karın plakalarından oluşur, belirgin uzun dikenler taşımaz; sırt plakasının yüzeyindeki çıkıntı ve desenler türlerin ayırt edilmesinde kullanılır. Cinsin türleri planktonda serbestçe yüzer ve özellikle ılık, besince zengin sularda bol bulunabilir.

Brachionidae, Ploima takımına bağlı, vücudu lorika adı verilen sertleşmiş bir dış örtüyle kaplı rotiferleri içeren büyük bir familyadır. Lorikanın ön ve arka kenarlarında çoğu zaman dikenler bulunur; bu dikenlerin sayısı, uzunluğu ve biçimi türlerin ayırt edilmesinde temel ölçüttür. Aynı türün bireylerinde diken uzunluğu mevsime ve avcıların varlığına göre değişebilir; bu olaya siklomorfoz denir. Familyanın üyeleri çoğunlukla göl, gölet, baraj gölü ve yavaş akan suların planktonunda yaşar.

Ploima takımındaki diğer monogonont rotiferlerde olduğu gibi üreme döngüseldir. Uygun koşullarda dişiler döllenmemiş yumurtalarla hızla çoğalır ve kısa sürede kalabalık popülasyonlar oluşur. Koşullar kötüleştiğinde erkek bireyler ortaya çıkar; eşeyli üreme sonucunda kalın kabuklu dayanıklı yumurtalar oluşur. Bu yumurtalar dip çamurunda uzun süre canlı kalabilir ve uygun mevsim geldiğinde açılarak popülasyonu yeniden kurar. Erkekler dişilerden belirgin biçimde küçüktür ve sindirim sistemleri körelmiştir.

Rotiferler zooplanktonun önemli bir bileşenidir; bakteri, tek hücreli alg ve organik parçacıkları tüketir, kendileri de kopepodlar, su pireleri, böcek larvaları ve balık yavruları için besin kaynağıdır. Kısa sürede çoğalabildikleri ve çevre koşullarına duyarlı oldukları için suyun besin yükünün ve kalitesinin göstergesi olarak limnoloji çalışmalarında sıkça kullanılırlar. Boyları genellikle milimetrenin altındadır ve insanlar için herhangi bir tehlike oluşturmazlar.