Anthaxia thalassophila pseudokervillei (Niehuis, 1990)

Anthaxia thalassophila pseudokervillei, kın kanatlılar (Coleoptera) takımının Buprestidae (parlak böcekler) ailesine ait Anthaxia thalassophila türünün bir alt türüdür. Takson 1990 yılında Niehuis tarafından tanımlanmıştır.

Bu takson, türün coğrafi olarak ayrılmış bir alt türüdür. Alt türler genellikle renk, boyut, noktalanma ya da kıllanma gibi küçük morfolojik farklarla ve belirli bir yayılış alanıyla tanımlanır; ayırt edilmeleri çoğu zaman uzman incelemesi gerektirir.

Anthaxia, Buprestidae ailesinin en kalabalık cinslerinden biridir ve dünya genelinde birkaç yüz tür içerir; türlerin önemli bir kısmı Palearktik bölgede, özellikle Akdeniz havzasında yayılış gösterir. Bu cinsin üyeleri genellikle küçük boylu (çoğunlukla 3–10 mm), yassı ve hafifçe uzunca gövdeli böceklerdir. Renkleri bronz, siyahımsı, yeşil, mavi ya da bakırımsı olabilir; bazı türlerde ön göğüs ve kanat örtüleri farklı renklerde parlar. Türlerin ayırt edilmesi çoğu zaman ön göğüs sırtındaki ağsı desenin, vücut kıllanmasının ve erkek eşey organının ayrıntılı incelenmesini gerektirir.

Erginler ilkbahar ve yaz aylarında çiçeklerde, özellikle sarı renkli papatyagiller, düğünçiçekleri ve maydanozgiller çiçeklerinde sıkça görülür; burada polen ve çiçek dokusuyla beslenirler. Larvalar ise ağaç ve çalıların ince dallarında, kabuk altında ya da ölü odun içinde gelişir. Bu yaşam döngüsü, cinsin üyelerini hem tozlaşmaya küçük katkılar sağlayan çiçek ziyaretçileri hem de ölü odunun ayrışmasını başlatan canlılar hâline getirir.

Türkiye, Akdeniz, Anadolu ve Kafkas faunalarının kesiştiği konumu nedeniyle parlak böcekler bakımından oldukça zengin bir ülkedir ve bu ailenin birçok türü ile alt türü ülkemizden kaydedilmiştir.

Buprestidae (parlak böcekler ya da metalik odun böcekleri), dünya genelinde on beş binden fazla türü bulunan büyük bir kın kanatlı ailesidir. Ailenin üyeleri genellikle sert, mermi biçimli ya da yassı bir vücuda, kısa testere dişli antenlere ve çoğu zaman metalik parıltılı renklere sahiptir. Erginler güneşli ve sıcak havalarda oldukça hareketlidir; tehlike sezdiklerinde hızla uçarak ya da kendilerini yere bırakarak kaçarlar.