Anthaxia amasina amasina (Daniel, 1903)

Anthaxia amasina amasina, Buprestidae (parlak böcekler) familyasının Anthaxia cinsine ait Anthaxia amasina türünün aday alt türüdür. Tür adı Amasya'ya gönderme yapar ve 1903 yılında Daniel tarafından tanımlanmıştır. Anadolu ile ilişkili bir taksondur.

Anthaxia cinsinin üyeleri genellikle küçük ve orta boylu, yassı ve geniş gövdeli böceklerdir. Birçoğu parlak metalik yeşil, mavi, bakır ya da kırmızı tonlarda renklenir; bazı türler ise koyu bronz veya siyahımsı görünür. Erginler sıcak günlerde sarı çiçekli bitkilerin, özellikle papatyagiller, düğünçiçeğigiller ve gülgillerin çiçeklerinde beslenirken sık görülür. Larvaları ağaç ve çalıların ince dallarında, kabuk altında ya da ölü odunda gelişir; konukçular arasında hem iğne yapraklı hem de yaprak döken ağaçlar bulunur. Cins, Palearktik bölgede, özellikle Akdeniz havzası ve Anadolu'da zengin bir tür çeşitliliğine sahiptir.

Erginler çoğunlukla ilkbahar sonundan yaz ortasına kadar etkindir ve güneşli orman kenarlarında, açık çayırlarda ve makiliklerde çiçekler üzerinde bulunur. Larvaların ölü ya da zayıflamış dallarda gelişmesi, bu böcekleri odunun ayrışma sürecinin ilk halkalarından biri yapar. Anadolu, farklı iklim kuşakları ve zengin bitki örtüsü sayesinde cinsin pek çok türüne ev sahipliği yapar.

Buprestidae familyası dünya genelinde 15.000'i aşkın türle böcekler arasındaki en kalabalık gruplardan biridir. Familya üyelerinin larvaları bacaksız, beyazımsı ve yassıdır; ön göğüs bölümleri belirgin biçimde genişlediği için çivi ya da kaşık biçimini andırır. Larvalar çoğunlukla odunsu bitkilerin kabuk altında, odununda, otsu bitkilerin gövdelerinde veya köklerinde açtıkları galerilerde beslenerek gelişir. Erginler sıcak ve güneşli havalarda oldukça hareketlidir, rahatsız edildiklerinde hızla uçar ya da kendilerini yere bırakırlar.

Bu böcekler, zayıflamış ve ölmekte olan bitki dokularını ayrıştırarak orman ve çalılık ekosistemlerinde besin döngüsüne katkıda bulunur; bir kısmı ise meyve ağaçları, bağ ve orman ağaçlarında zarar yapabilir. Türlerin ayırt edilmesi çoğunlukla vücut biçimi, yüzey noktalanması, tüylenme ve erkek üreme organı yapısı gibi ayrıntılı morfolojik özelliklere dayanır; bu nedenle kesin tanı genellikle uzman incelemesi gerektirir.