Anaceratagallia laevis acuteangulata (Zachvatkin, 1946)

Anaceratagallia laevis acuteangulata, yarım kanatlılar (Hemiptera) takımının yaprak pireleri ailesine (Cicadellidae) ait Anaceratagallia laevis türünün bir alt türüdür. Zachvatkin, 1946 tarafından tanımlanmıştır. Yaprak pireleri, Türkçede ağustosböceklerinin küçük akrabaları olarak da bilinen, bitki özsuyuyla beslenen ve sıçrama yetenekleri çok gelişmiş küçük böceklerdir.

Anaceratagallia cinsi, Megophthalminae alt familyasının Agalliini oymağına bağlı bir cinstir. Bu cinsin üyeleri küçük, yaklaşık 3–4 milimetre boyunda, tıknaz yapılı, grimsi ya da kahverengimsi böceklerdir; başlarında ve sırt plakasında (pronotum) karakteristik koyu benekler bulunur. Anaceratagallia türleri genellikle kuru çayırlarda, step ve kumul gibi açık alanlarda, alçak otsu bitkiler üzerinde yaşar; türlerin ayırt edilmesi çoğu zaman erkek üreme organlarının incelenmesini gerektirir.

Yaprak pirelerinin ağız parçaları delici-emici tiptedir; bu hortumsu yapıyla bitkinin iletim dokularını delerek özsuyu emerler. Arka bacaklarının kaval kemiği (tibia) üzerinde boyuna sıralar hâlinde dizilmiş dikenler bulunur ve bu özellik aileyi akraba gruplardan ayırmaya yarar. Tam olmayan başkalaşım geçirirler: dişiler yumurtalarını bitki dokusunun içine bırakır, yumurtadan çıkan nimfler erginlere benzer ancak kanatsızdır ve birkaç deri değiştirmeden sonra ergin olur. Erkekler ve dişiler, bitki gövdesi üzerinden iletilen ve insan kulağının duyamadığı titreşim sinyalleriyle haberleşir.

Türkiye, Avrupa, Akdeniz ve Orta Asya faunalarının kesiştiği konumu nedeniyle yaprak pireleri bakımından oldukça zengin bir ülkedir ve özellikle Deltocephalinae alt familyasının çok sayıda türünü barındırır. Bu türlerin önemli bir bölümü, Türkiye yaprak piresi faunasını listeleyen kontrol listelerinde yer alır.

Yaprak pireleri, kuşlar, örümcekler, avcı böcekler ve parazitoit arılar için önemli bir besin kaynağıdır ve bu yönüyle karasal besin ağlarında önemli bir yer tutar. Bazı türleri bitki virüslerini ve fitoplazmaları taşıyarak tarımda zarara yol açabilir; ancak türlerin çoğu, doğal ortamlarda bitkilere belirgin bir zarar vermeyen, insanlar için tehlikesiz canlılardır. Küçük boyları ve birbirine benzeyen görünümleri nedeniyle türlerin kesin tanısı genellikle uzman incelemesi gerektirir.