Amegilla garrula (Rossi, 1790)

Amegilla garrula, zar kanatlılar (Hymenoptera) takımının Apidae familyasına bağlı Amegilla cinsinde yer alan bir yalnız arı türüdür. Güney Avrupa, Kuzey Afrika ve Batı Asya'yı kapsayan geniş bir alanda yayılış gösterir ve sıcak, kurak bölgelerin tipik arılarındandır.

Amegilla cinsinin üyeleri orta büyüklükte, tıknaz yapılı ve yoğun tüylü arılardır. En belirgin özellikleri karın halkalarının (tergitlerin) arka kenarlarındaki açık renkli tüy bantlarıdır; türe göre bu bantlar beyazımsı, sarımsı ya da mavimsi parlaklıkta olabilir. Dilleri çok uzundur ve bu sayede derin taç tüplü çiçeklerin nektarına ulaşabilirler. Uçuşları son derece hızlı ve isabetlidir; çiçek önünde havada asılı kalarak beslenmeleri tipiktir. Erkeklerin yüzünde genellikle açık renkli lekeler bulunur.

Bu arılar sosyal koloni kurmaz; her dişi kendi yuvasını kendisi hazırlar. Yuvalar çoğunlukla sıkışmış topraklarda, toprak şevlerinde, kerpiç ya da kil duvarlarda kazılan tünellerin sonunda bulunan hücrelerden oluşur. Dişi her hücreye polen ve nektardan oluşan bir besin topu bırakır ve üzerine tek yumurta koyar. Erkeklerin geceyi bitki saplarına çeneleriyle tutunarak, bazen küçük gruplar hâlinde geçirdiği bilinir. Cinsin yuvaları Thyreus gibi asalak (kleptoparazit) arılar tarafından istila edilebilir.

Amegilla türleri özellikle ballıbabagiller, baklagiller ve hodangiller gibi familyalardaki bitkilerin önemli tozlayıcılarıdır; bazı türler çiçeği titreştirerek polen bırakmasını sağlayabilir. Sıcak ve kurak yaşam alanlarını, açık çalılıkları, kuru çayırları ve bahçeleri tercih ederler. Saldırgan değildirler ve dişiler ancak tehdit edildiğinde sokar; sokmaları insan için genellikle ciddi bir tehlike oluşturmaz. Yabani bitkilerin yanı sıra domates ve patlıcan gibi bazı kültür bitkilerinin tozlaşmasına da katkıda bulunabildikleri için tarımsal açıdan da değerli böceklerdir.