Achrus flavovirens (Lindberg, 1925)

Achrus flavovirens, yarım kanatlılar (Hemiptera) takımının yaprak pireleri ailesine (Cicadellidae) ait bir böcek türüdür. Tür, Lindberg, 1925 tarafından bilim dünyasına tanıtılmıştır. Yaprak pireleri, bitki özsuyuyla beslenen, arka bacakları güçlü sıçrama yeteneğine sahip küçük böceklerdir ve dünya genelinde 20.000'i aşkın türüyle böcekler arasındaki en kalabalık ailelerden birini oluşturur.

Achrus cinsi, Deltocephalinae alt familyasına bağlı, az sayıda türü olan bir cinstir. Bu cinsin üyeleri küçük, ince yapılı ve genellikle yeşilimsi ya da sarımsı tonlarda böceklerdir; tür adındaki flavovirens sözcüğü de Latincede “sarımsı yeşil” anlamına gelir ve hayvanın genel rengine işaret eder. Deltocephalinae üyelerinin büyük bölümü otsu bitkilerle, özellikle buğdaygillerle beslenir ve çayır, step ve kurak otlak gibi açık alanlarda yaşar.

Yaprak pirelerinin ağız parçaları delici-emici tiptedir; bu hortumsu yapıyla bitkinin iletim dokularını delerek özsuyu emerler. Arka bacaklarının kaval kemiği (tibia) üzerinde boyuna sıralar hâlinde dizilmiş dikenler bulunur ve bu özellik aileyi akraba gruplardan ayırmaya yarar. Tam olmayan başkalaşım geçirirler: dişiler yumurtalarını bitki dokusunun içine bırakır, yumurtadan çıkan nimfler erginlere benzer ancak kanatsızdır ve birkaç deri değiştirmeden sonra ergin olur. Erkekler ve dişiler, bitki gövdesi üzerinden iletilen ve insan kulağının duyamadığı titreşim sinyalleriyle haberleşir.

Türkiye, Avrupa, Akdeniz ve Orta Asya faunalarının kesiştiği konumu nedeniyle yaprak pireleri bakımından oldukça zengin bir ülkedir ve özellikle Deltocephalinae alt familyasının çok sayıda türünü barındırır. Bu türlerin önemli bir bölümü, Türkiye yaprak piresi faunasını listeleyen kontrol listelerinde yer alır.

Yaprak pireleri, kuşlar, örümcekler, avcı böcekler ve parazitoit arılar için önemli bir besin kaynağıdır ve bu yönüyle karasal besin ağlarında önemli bir yer tutar. Bazı türleri bitki virüslerini ve fitoplazmaları taşıyarak tarımda zarara yol açabilir; ancak türlerin çoğu, doğal ortamlarda bitkilere belirgin bir zarar vermeyen, insanlar için tehlikesiz canlılardır. Küçük boyları ve birbirine benzeyen görünümleri nedeniyle türlerin kesin tanısı genellikle uzman incelemesi gerektirir.