Xestoleberis aurantia (Baird, 1838)

Xestoleberis aurantia, Xestoleberididae familyasından küçük bir deniz midye kabuklusudur (ostrakod). Tür, 1838 yılında Baird tarafından tanımlanmıştır. Cinsin en eski bilinen türlerinden biridir ve Avrupa kıyılarında yaygın olarak kaydedilir.

Xestoleberis, Xestoleberididae familyasının en bilinen ve tür bakımından en zengin cinsidir; dünya denizlerinde çok sayıda türü bulunur. Cinsin üyeleri genellikle yarım milimetre civarında, düzgün yüzeyli, şişkin ve yandan bakıldığında yumurta ya da fasulye biçimli kabuklarıyla tanınır. Kabuk çoğunlukla parlak ve süslemesizdir. Bu ostrakodlar özellikle sığ sularda deniz yosunları ve deniz çayırları üzerinde yaşar, bitki yüzeyinde sürünerek buradaki mikroskobik canlı örtüsüyle beslenir.

Midye kabuklular (Ostracoda), vücutları iki parçalı, menteşeli bir kabuk içinde tamamen saklanan küçük kabuklulardır. Kabuk kitin ve kalsiyum karbonattan oluşur; iki kapak, kapatıcı kaslar yardımıyla sıkıca kapanabilir. Kabuğun içinde bölütleri belirsiz kısa bir gövde, iki çift anten ve birkaç çift ağız ve gövde üyesi bulunur. Hayvan kapaklarını hafifçe aralayarak antenleri ve bacaklarıyla dipte sürünür ya da su içinde kısa mesafeler yüzer. Gelişme sırasında birkaç kez deri değiştirerek büyür ve her evrede yeni bir kabuk oluşturur.

Tür, Podocopida takımının Cytheroidea üst familyasına aittir. Bu gruptaki ostrakodların kabukları genellikle kalın, süslemeli ve kalsiyumca zengindir; bu nedenle ölümden sonra çökeller içinde iyi korunurlar. Zengin fosil kayıtları sayesinde bu canlılar, jeolojide eski deniz ortamlarının derinlik, tuzluluk ve sıcaklık koşullarını yorumlamakta yaygın olarak kullanılır.

Midye kabuklular dip besin ağlarında önemli bir halka oluşturur. Organik döküntü, bakteri ve mikroskobik alglerle beslenerek madde döngüsüne katkıda bulunurlar; kendileri de küçük balıklara, dip omurgasızlarına ve diğer yırtıcılara besin olur. İnsanlar için herhangi bir tehlike oluşturmazlar. Türlerin ayrımı çoğunlukla kabuk biçimi, yüzey süslemesi, menteşe yapısı ve erkek üreme organlarının ayrıntıları gibi ancak mikroskopla incelenebilen özelliklere dayanır.