Teuchestes fossor (Linnaeus, 1758)

Teuchestes fossor, Scarabaeidae familyasının Aphodiinae alt familyasına ait, Avrupa’nın en iri Aphodius benzeri gübre böceklerinden biridir. Uzun süre Aphodius fossor adıyla bilinmiş, daha sonra ayrı bir cins olan Teuchestes içine alınmıştır. Carl Linnaeus tarafından 1758 yılında tanımlanmıştır. Kınkanatlılar (Coleoptera) takımına bağlı olan bu böcekler, sertleşmiş ön kanatları (elitra) ile zarsı arka kanatlarını korur; tam başkalaşım geçirerek yumurta, larva, pupa ve ergin evrelerinden oluşan bir yaşam döngüsü izler. Bu takım, dünyada bilinen en kalabalık hayvan grubudur ve çok çeşitli yaşam alanlarına uyum sağlamıştır.

Erginler yaklaşık 8–12 mm boyunda, tıknaz ve parlak siyah renklidir. Bazı bireylerde kanat örtüleri koyu kızıl kahverengi olabilir. Erkeklerde başın üzerinde küçük boynuzsu çıkıntılar ve göğüs sırtının ön kısmında bir çukurluk bulunur; dişilerde bu yapılar daha zayıftır. Güçlü, dişli ön bacakları kazmaya uyumludur ve tür adı da Latincede kazıcı anlamına gelir.

Tür özellikle sığır dışkısıyla ilişkilidir ve otlak, mera ve orman açıklıklarında, çoğunlukla ilkbahar sonu ile yaz başında görülür. Erginler taze dışkıya gelir; dişiler yumurtalarını dışkı yığınının içine bırakır ve larvalar dışkıyla beslenerek gelişir. Gelişimini tamamlayan larvalar toprakta pupa olur. Nemli ve serin yerleri tercih eder.

Yayılışı Avrupa’nın büyük kısmından Kafkasya ve Sibirya’ya kadar uzanan Palearktik bölgeyi kapsar; ayrıca Kuzey Amerika’nın bazı yerlerine taşınmıştır. Bu böcekler dışkının parçalanmasını hızlandırarak besin maddelerinin toprağa geri dönmesine, toprağın havalanmasına ve otlaklarda parazit ile sinek popülasyonlarının azalmasına katkıda bulunur. Bu nedenle mera ekosistemlerinde önemli bir ekolojik işleve sahiptir. Hayvanlara uygulanan bazı ilaç kalıntılarının dışkıyla atılması ve geleneksel hayvancılığın azalması, Avrupa’da pek çok gübre böceği türünün gerilediği gerekçeleri arasında gösterilir. İnsanlar için herhangi bir tehlike oluşturmazlar.