Temnothorax rottenbergii jesus (Forel, 1913)

Temnothorax rottenbergii jesus, karıncagiller (Formicidae) ailesinin Myrmicinae alt ailesine bağlı Temnothorax cinsinden, Temnothorax rottenbergii türü altında tanımlanmış bir alt tür adıdır. Ad, Forel tarafından 1913 yılında kullanılmıştır. Bu grubun üyeleri Akdeniz havzası ve Orta Doğu'nun sıcak, kurak bölgelerinde yaşar ve çoğunlukla taş altlarında yuva kurar. Alt türün güncel taksonomik durumu uzmanlar tarafından farklı değerlendirilebilmektedir.

Temnothorax cinsinin işçileri genellikle 2–4 mm boyunda, ince yapılı küçük karıncalardır. Göğüs bölümünün arka kısmında çoğunlukla bir çift diken bulunur, bel kısmı iki boğumludur (petiol ve postpetiol) ve antenler 11 ya da 12 boğumludur. Renkleri türden türe sarımsıdan kırmızımsı kahverengiye ve koyu kahverengiye kadar değişir; birçok türde karın (gaster) üzerinde koyu bir bant görülür. İşçiler yavaş ve dikkatli hareket eder, rahatsız edildiklerinde çoğu zaman kıpırdamadan durarak kendilerini gizlerler.

Bu cinsin kolonileri genellikle küçüktür; çoğu zaman birkaç düzine ile birkaç yüz işçiden oluşur. Yuvalar taş altlarında, kaya çatlaklarında, ağaç kabuğu altında, çürümüş dallarda, oyuk bitki saplarında ve hatta boş salyangoz kabuklarında kurulur. Bu kadar küçük boşluklara sığabilmeleri, cinsi davranış ekolojisi çalışmalarında sık kullanılan bir model grup hâline getirmiştir. İşçiler küçük eklem bacaklıları avlar, ölü böcekleri toplar ve bitki özsuyu emen böceklerin salgıladığı tatlı maddeleri (bal özü) değerlendirir. Ilıman bölgelerde çiftleşme uçuşları genellikle yazın gerçekleşir.

Karıncalar (Formicidae), zar kanatlılar (Hymenoptera) takımının tamamen sosyal yaşayan ailesidir. Kolonilerde yumurta bırakan bir ya da birden fazla kraliçe, kanatsız ve kısır dişi işçiler ve yalnızca çiftleşme döneminde ortaya çıkan kanatlı erkekler bulunur. Gelişim yumurta, larva, pupa ve ergin evrelerinden oluşan tam başkalaşımla gerçekleşir. Karıncalar toprağın işlenmesi, besin döngüsü, tohumların yayılması ve diğer böceklerin denetlenmesi bakımından kara ekosistemlerinin en etkili canlı gruplarındandır. Bu küçük türler insanlar için tehlikeli değildir.