Tanyproctus demaisoni (Reitter, 1902)

Tanyproctus demaisoni, kın kanatlılar (Coleoptera) takımının Scarabaeidae familyasında, Melolonthinae alt ailesinde yer alan ve Reitter, 1902 tarafından tanımlanmış küçük ya da orta boylu bir mayısböceği türüdür. Tanyproctus cinsi, Pachydemini oymağına bağlı, çoğunlukla kahverengi, kızılımsı kahverengi ya da koyu renkli, parlak ve oval gövdeli böceklerden oluşur. Bu cinsin üyelerinde iki eşey arasında belirgin farklar bulunabilir; erkeklerin anten topuzu genellikle daha gelişkindir.

Tanyproctus cinsi ağırlıklı olarak Anadolu, Orta Doğu, Kafkasya ve İran çevresinde yayılış gösteren çok sayıda tür içerir; türlerin önemli bir bölümü dar alanlarda bulunur ve Anadolu bu cins için önemli bir çeşitlilik merkezidir. Erginler genellikle ilkbaharda, kısa bir dönem boyunca ortaya çıkar. Erkekler çoğunlukla alacakaranlıkta ya da güneşli saatlerde yere yakın uçarak dişileri arar; dişiler ise daha az hareketlidir ve çoğu zaman toprakta ya da taşların altında kalır. Bu türler genellikle bozkır, kuru otlak ve taşlı yamaçlarda yaşar.

Melolonthinae alt ailesi, dünya genelinde binlerce türü kapsayan büyük bir gruptur. Ergin böcekler çoğunlukla bitki yaprakları, tomurcuklar ya da çiçeklerle beslenir; larvalar ise toprakta yaşayan, "C" biçiminde kıvrık, beyazımsı ve kahverengi başlı tipik "beyaz kurt" larvalarıdır. Larvalar bitki kökleri ve topraktaki organik maddeyle beslenerek gelişimlerini çoğu zaman bir yıldan uzun sürede tamamlar ve toprakta pupa olur. Erginlerin anteninin uç kısmı, birbirinin üzerine kapanabilen yapraksı dilimlerden oluşan bir topuz taşır; bu özellik bütün bokböceği ve mayısböceği akrabalarında görülür.

Bu grubun üyeleri ekosistemde hem otçul tüketici hem de kuş, memeli, sürüngen ve yırtıcı eklem bacaklılar için önemli bir besin kaynağıdır. Larvaların toprakta açtığı galeriler toprağın havalanmasına katkı sağlar. Bazı yakın akrabaları yoğun popülasyon oluşturduklarında tarım alanlarında, çayırlarda ve fidanlıklarda kök zararına yol açabilir. İnsanlar için zehirli ya da tehlikeli değildir; ısırma veya sokma gibi bir savunma davranışları yoktur.