Taeniatherum caput-medusae subsp. crinitum

Taeniatherum caput-medusae subsp. crinitum, Medusa başı otu olarak da anılan türün bir alt türüdür. Alt tür adı uzun saçlı anlamına gelir ve özellikle uzun kılçıklı başaklara işaret eder. Bu alt tür ağırlıklı olarak Doğu Akdeniz, Anadolu ve Batı Asya'da yayılış gösterir.

Taeniatherum caput-medusae, buğdaygiller (Poaceae) familyasının Triticeae oymağına ait, tek yıllık bir ottur. Bitki genellikle 20 ile 60 santimetre boyunda, ince saplı ve dar yapraklıdır. Başak yoğun ve kısa olup çok uzun, düz ya da kıvrık, pürüzlü kılçıklarla donanmıştır; kılçıkların dağınık görünümü türe adını veren efsanevi Medusa'nın yılan saçlarını andırır. Olgunlaştığında başaklar sarımsı kahverengiye döner.

Türün anavatanı Akdeniz havzası ile Batı ve Orta Asya'dır. Kurak çayırlar, bozkırlar, nadas alanları, yol kenarları ve aşırı otlatılmış meralar başlıca yaşam alanlarıdır. Sonbaharda ya da ilkbaharda çimlenir, ilkbahar sonu ve yaz başında tohum bağlar. Kuzey Amerika'nın batısına taşındıktan sonra milyonlarca hektar meraya yayılmış ve orada en zararlı istilacı otlardan biri olarak kabul edilmiştir.

Bitki dokularındaki yüksek silis oranı nedeniyle otlayan hayvanlar için lezzetsizdir ve olgunlaştıktan sonra hemen hemen hiç yenmez. Sert kılçıklar hayvanların ağız ve gözlerine batarak yaralanmalara yol açabilir. Ölü bitki örtüsü yavaş çürür, toprak yüzeyinde kalın bir tabaka oluşturur ve yangın riskini artırır; bu durum yerli bitkilerin çimlenmesini de güçleştirir. Anavatanı olan bölgelerde ise doğal bitki örtüsünün olağan bir parçasıdır ve diğer otlarla birlikte bozkır topluluklarında yer alır; Türkiye'nin kurak iç bölgelerinde de bu tür ortamlarda bulunduğu bilinmektedir.