Stenopogon laevigatus (Loew, 1851)

Stenopogon laevigatus, Diptera takımının Asilidae familyasına bağlı, iri yapılı bir soyguncu sinek türüdür. Asilidae üyeleri başka böcekleri havada ya da konmuş halde yakalayıp tüketen güçlü avcılardır. Stenopogon cinsi, özellikle Akdeniz çevresi ve Orta Asya'nın kurak bölgelerinde çok sayıda türle temsil edilen, büyük ve uzun karınlı soyguncu sineklerden oluşur.

Cinsin türleri genellikle iki ila üç santimetre arasında boylara ulaşabilen, kahverengi, sarımsı ya da kırmızımsı tonlarda gövdeli sineklerdir. Büyük ayrık gözler, yüzü kaplayan yoğun sakal benzeri kıllar, kuvvetli ve dikenli bacaklar ile ileri uzanan sert bir hortum soyguncu sineklerin ortak özellikleridir. Türlerin ayrımı renk, kıl dağılımı ve eşey organlarının yapısına dayanır.

Stenopogon türleri sıcak, kurak ve açık yaşam alanlarını tercih eder; bozkırlar, kayalık yamaçlar, seyrek bitkili çayırlar ve makilikler tipik ortamlarıdır. Ergin sinekler yaz aylarında etkindir, taş veya bitki sapları üzerinde bekleyerek çekirgeler, arılar, böcekler ve diğer sinekler gibi oldukça büyük avları yakalayabilir. Avlarına hortumla sindirici salgı enjekte edip sıvılaşan içeriği emerler. Larvaları toprakta yaşar ve diğer böcek larvalarıyla beslenir.

Tür Güneydoğu Avrupa ve Batı Asya'nın kurak bölgelerinde kaydedilmiştir. Soyguncu sinekler böcek nüfuslarını denetleyen önemli doğal avcılardır. İnsanlar için tehlikeli sayılmazlar, ancak elle tutulduklarında hortumlarıyla acı verici bir batırma yapabilirler.