Simulium reptans (Linnaeus, 1758)

Simulium reptans, kara sinekler olarak bilinen Simuliidae familyasının Simulium cinsine ait bir türdür. Linnaeus tarafından 1758 yılında tanımlanan bu tür, familyanın bilinen en eski türlerinden biridir. Simuliidae üyeleri küçük, tıknaz ve kambur görünümlü sineklerdir; dişileri kan emer.

Simulium türlerinin erginleri genellikle 2–5 milimetre boyundadır. Toraksları belirgin şekilde kamburdur, antenleri kısa ve kalın, kanatları geniş ve şeffaftır. Renkleri çoğunlukla siyahımsı ya da koyu gridir; bazı türlerde toraks üzerinde gümüşi desenler bulunur. Dişiler, yumurta gelişimi için memeli ve kuşlardan kan emerken, erkekler nektar ve bitki özsularıyla beslenir.

Bu sineklerin larvaları yalnızca akan sularda gelişir. Simulium reptans özellikle orta ve büyük nehirlerin hızlı akan, iyi oksijenlenmiş kesimlerinde bulunur. Larvalar arka uçlarındaki kancalarla taş ve su bitkilerine tutunur, baş kısımlarındaki yelpaze biçimli yapılarla sudaki ince organik parçacıkları süzerek beslenir. Pupalar suyun içinde, koza benzeri bir yapı içinde gelişir; erginler suyun yüzeyine bir hava kabarcığıyla çıkar.

İki kanatlılar takımında yer alan bu sineklerde yalnızca ön kanat çifti uçuşa yarar; arka kanatlar ise denge organı işlevi gören küçük, topuz biçimli yapılara dönüşmüştür. Gelişimleri tam başkalaşımlıdır: yumurta, larva, pupa ve ergin evrelerinden geçerler. Larvaları bacaksızdır ve yaşamlarının büyük bölümünü bu evrede geçirirler. Ergin evre ise çoğunlukla çiftleşme ve yayılma için kullanılan kısa bir dönemdir. Bu küçük sinekler, kuşlar, yarasalar, örümcekler ve yırtıcı böcekler için önemli bir besin kaynağı oluşturur.

Tür Avrupa'dan Asya'ya kadar geniş bir alana yayılmıştır. Kara sinekler kalabalık sürüler hâlinde çiftlik hayvanlarını rahatsız edebilir, ısırıkları insanlarda kaşıntı ve şişliğe yol açabilir. Bazı tropik türler hastalık taşıyıcısıdır. Larvaları ise temiz akarsuların göstergesi ve balıklar için önemli bir besin kaynağıdır.