Sclerochloa dura

Sclerochloa dura, buğdaygiller (Poaceae) familyasından küçük, tek yıllık bir ottur. Genellikle yere yatık ya da yükselici sapları birkaç santimetreden 15 cm kadar boylanır. Sert ve kısa, tek yanlı, başak görünümlü bir salkımı vardır; başakçıklar birkaç çiçekli ve oldukça serttir. Tür adı da "sert" anlamına gelir ve bitkinin olgunlaştığında kazandığı sert yapıya işaret eder.

Doğal yayılışı Güney ve Orta Avrupa, Akdeniz havzası ve Batı Asya'yı kapsar; insan etkisiyle başka bölgelere de taşınmıştır. Çiğnenmeye son derece dayanıklıdır ve sıkışmış topraklarda, patika ve yol kenarlarında, köy meydanlarında, hayvan ağıllarının çevresinde ve çiğnenen meralarda yetişir. İlkbaharda erken çiçeklenip kısa sürede tohum verir.

Bu küçük ot, insan ve hayvan etkisinin yoğun olduğu alanlara uyum sağlamış ruderal bitkilerin tipik bir örneğidir. Cins, yalnızca birkaç tür içerir ve Poa ile yakın akrabadır.

Buğdaygiller (Poaceae) familyası, dünyanın en geniş yayılışlı bitki gruplarından biridir. Üyeleri genellikle boğumlu ve içi boş saplara, iki sıra hâlinde dizilmiş, kını sapı saran şeritsi yapraklara ve başakçık adı verilen küçük birimlerde toplanan gösterişsiz çiçeklere sahiptir. Çiçekler çoğunlukla rüzgârla tozlaşır; meyve, tohum kabuğunun meyve duvarıyla kaynaştığı karyopsis tipindedir. Familya; tahıllar, mera ve çayır bitkileri olarak hem insan beslenmesi hem de hayvancılık açısından büyük önem taşır, ayrıca toprağı tutarak erozyonu önlemede rol oynar.

Buğdaygiller familyasının üyeleri, otlak ve bozkır ekosistemlerinin temelini oluşturur; tohumları kuşlar ve kemirgenler için, yaprakları ise otçul memeliler ve pek çok böcek türünün tırtılları için önemli bir besin kaynağıdır. Saçak kök sistemleri toprağı sıkıca tutar.