Sclerochilus contortus (Norman, 1862)

Sclerochilus contortus, kabuklular alt şubesine bağlı ostrakodlar (Ostracoda) sınıfının Podocopida takımında, Bythocytheridae familyasına ait küçük bir deniz canlısıdır. Tür Norman tarafından 1862 yılında bilim dünyasına tanıtılmıştır. Boyu yalnızca milimetrenin kesirleri ile ölçülen bu hayvanlar ancak mikroskop altında incelenebilir ve tanımlamaları neredeyse tamamen kabuk özelliklerine dayanır.

Bythocytheridae familyası, kabukları genellikle uzunca ve yanlardan basık olan, çoğunlukla sığdan derine kadar çeşitli deniz ortamlarında yaşayan ostrakodları içerir. Sclerochilus cinsinin üyeleri pürüzsüz, parlak ve uzun yapılı kabuklarıyla tanınır; bu cinsteki bazı türlerin alglerle ya da diğer deniz canlılarıyla yakın ilişki içinde yaşadığı bilinmektedir.

Ostrakodlar ya da tohum karidesleri, vücutları iki parçalı, menteşeli bir kabuk içinde tamamen saklı duran küçük kabuklulardır. Kabuk kalsiyum karbonattan oluşur ve hayvan büyüdükçe birkaç kez değiştirilir; ergin bireyler genellikle sekiz kez deri değiştirdikten sonra son boyutlarına ulaşır. Kabuğun aralığından çıkardıkları antenleri ve bacakları yardımıyla deniz tabanında ya da sediment içinde hareket ederler. Bu gruptaki deniz ostrakodlarının çoğu tabanda yaşar; çürümekte olan organik maddeler, bakteriler, diyatomeler ve küçük alglerle beslenirler. Kendileri de balıklar ve çeşitli omurgasızlar için besin kaynağıdır.

Tür, Kuzeydoğu Atlantik kıyılarından tanımlanmış olup Avrupa denizlerinin sığ kesimlerinde, alg örtüleri ve kaba sedimentler arasında bulunur. Ostrakodlar Türkiye denizlerinde de zengin bir çeşitlilik gösterir ve kıyılarımızdaki sediment örneklerinde düzenli olarak bulunurlar.

Ostrakod kabukları sertleşmiş yapıları sayesinde fosilleşmeye çok elverişlidir. Bu nedenle grup, eski deniz ortamlarının sıcaklık, derinlik ve tuzluluk koşullarının belirlenmesinde, kayaç katmanlarının yaşlandırılmasında ve petrol aramalarında yaygın olarak kullanılır. Günümüzde de kirlilik ve çevresel değişimlerin izlenmesinde gösterge canlılar olarak değer taşırlar. Gözle görülemeyecek kadar küçük olduklarından halk arasında bilinmezler ve insanlar için herhangi bir tehlike oluşturmazlar.