Sciophila muglolutea Bechev & Koç, 2006

Sciophila muglolutea, mantar sivrisinekleri ailesine (Mycetophilidae) ait, Bechev ve Koç tarafından 2006 yılında bilim dünyasına tanıtılan bir sinek türüdür. Tür, Türkiye'den yapılan çalışmalar sonucunda tanımlanmıştır ve hakkında bilinenler büyük ölçüde tanımlandığı örneklere dayanır. Tür adı, sarımsı (luteus) renklenmeye gönderme yapar.

Sciophila cinsi, mantar sivrisinekleri ailesinin Sciophilinae alt ailesinde yer alır. Bu cinsin üyelerinde kanat zarı ince kıllarla kaplıdır ve kanat damarlanması ailenin daha türemiş gruplarına göre daha eksiksizdir. Larvaları çoğunlukla ağaç kabukları, çürüyen odun ve raf mantarlarının yüzeyinde yaşar; kendi salgıladıkları sümüksü ağlar ya da ince iplikler altında barınarak mantar sporları ve hif dokusuyla beslenirler. Erginlerin vücut uzunluğu cinsin diğer üyelerinde olduğu gibi birkaç milimetreyi geçmez. Yaşam döngüsü yumurta, larva, pupa ve ergin evrelerinden oluşur; larva dönemi kısa sürer ve pupalaşma çoğunlukla toprakta ya da mantarın içinde gerçekleşir. Ilıman bölgelerde yılda birden fazla döl verebilirler. Erginler genellikle kısa ömürlüdür ve bu süreyi çoğunlukla çiftleşme ile yumurta bırakmaya ayırır; dişiler yumurtalarını larvaların besleneceği mantarların üzerine ya da yakınına bırakır.

Mantar sivrisinekleri (Mycetophilidae), sivrisinekleri andıran ince yapılı, uzun bacaklı ve uzun antenli küçük sineklerdir. Göğüs bölgeleri belirgin biçimde kamburdur, bacaklarında güçlü dikenler bulunur ve kalça bölümleri (koksa) uzundur. Kan emmezler ve insanlar için zararsızdırlar. Erginler kısa ömürlüdür ve çoğunlukla nemli, gölgeli ormanlarda, dere kenarlarında ve bitki örtüsünün altında uçar.

Mantar sivrisinekleri, mantarların ayrıştırılmasında ve orman tabanındaki besin döngüsünde rol oynar; aynı zamanda kuşlar, örümcekler ve yırtıcı böcekler için önemli bir besin kaynağıdır. Bazı türler mantar sporlarının taşınmasına da katkıda bulunur. Yaşlı ve doğal ormanlara bağlı türlerin varlığı, ormanların doğallık düzeyinin iyi bir göstergesi kabul edilir. Bu küçük sineklerin tür düzeyinde koruma durumu çoğunlukla değerlendirilmemiştir.